قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٤ - دليل شانزدهم سنخ گفتار قرآن

بياورند، و اگر خداوند بخواهد قهرا و جبرا مردم را مؤمن گرداند اين كار از قدرت او بيرون نيست لذا پس از آيه فوق بلا فاصله مى فرمايد اگر خواهيم فرو فرستيم از آسمان آيتى و نشانه‌اى، خاضع مى شود گردن هاى آنان براى آن آيه و فورا تسليم مى شوند.[١]

در قرآن مجيد بسيار زياد متانت در گفتار، اعتماد به نفس، اعتقاد به هدف، اتكاء به واقعيات، اجتناب از احساساتو عواطف بى پايه انسانى، و امثال آنها به چشم مى خورد و مسلما اعتبار اين مزايا از استعداد يك انسان بى سوادى كه (١٤) قرن قبل زندگى مى كرده خارج است و حتى در خور حكمرانان تحصيل كرده قرت بيست ما هم (چنانچه به گوش و چشم خود امروز درك مى كنيم) نيست.

پس اين سنخ گفتار آيا دليل بارزى بر آسمانى بودن قرآن مجيد

[١] - إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ.( شعراء ٤).