قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩ - رفع اشتباه

آن را مى بيند، و هيچ كسى نمى پندارد كوهها ساكن است، بلكه به گفته قرآن كوهها از هم پاشيده به شكل گرد و غبار در مى آيد «وَ بُسَّتِ الْجِبالُ بَسًّا* فَكانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا» (واقعه/ ٥ و ٦) پس مسلماً آيه متقدمه، ناظر به وضع كنونى است، و در همين شرايط فعلى است، كه حركت زمين وكوهها را حس نمى كنيم و آنها را جامد مى پنداريم، و قرآن مى فرمايد حقيقت امر بر خلاف مشاهدات شما است و كوهها مانند ابر، گذرا مى باشند.

دليل دوم: جمله‌ «صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ» كه مى رساند آيه مربوط به قيامت نيست زيرا آن روز، روز خرابى منظومه شمسى است نه روز إتقان صنع، چنانچه آيات زيادى بر برهم خوردن اوضاع عالم در آن وقت دلالت دارد در حالى كه آيه فوق از إتقان و با حكمت بودن صنعت خداوند صحبت مى كند.

دليل سوم: آخر آيه است كه مى فرمايد: «إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ» خداوند به آنچه به جا مى آوريد آگاه است و اين جمله تقريباً صريح است كه آيه مربوط به همين دنيا است و الّا مى گفت (خداوند به آنچه به جا آورده بوديد آگاه است) نه اين كه به جا مى آوريد.