قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤١ - ٤ تسبيح كائنات

بشرى آن را كاملًا يا نسبياً معرفى كند، زيرا فهم حقايق قرآن و اسرار طبيعت اختصاصى بما ندارد همانطورى كه به گذشتگان ما نداشت، ما امروز به حقايقى رسيده ايم كه از خيال و تصور گذشتگان ما بيرون بود، و حتماً آينده گان ما به چيزهايى مى رسند كه امروز در ذهن ما خطور نمى كند، پس نبايد اين مطلب مهم را به يك سطح پاين تنزل داده و مانند بعضى از ظاهر بينان نطق اشياء را به زبان حال آنها تفسير نمود.

براى نگارنده از نظر فلسفه و عرفان، مقدارى ميسور است كه اين موضوع را تشريح كند و لى چون بعضى از اصول آن بدرجه قطعيت نرسيده از بحث آن خود دارى مى كند، و اين آينده گان مى باشند كه افتخار تفسير اين آيات مقدّسه و مانند آنها را به توسط نيروى علمى تازه خواهند يافت!!

٤. تسبيح كائنات‌

الف) «سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ» (حديد و صف/ ١) آنچه در آسمانها و زمين است براى خدا تسبيح مى‌گويند؛