قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٣ - دليل شانزدهم سنخ گفتار قرآن

اكثر مردم ايمان نمى آورند، هرچند تو (رسول من) به ايمان آوردن آنان حريص باشى.

توجه كنيد كه با چه متانت عين حقيقت را بيان مى كند و هيچ گونه مبالغه‌اى را اعمال نمى نمايد.

٤- وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ.

قسم به عصر كه انسان در زيان است مگر آنانى كه ايمان آورده و كار خوب و شايسته به جا آورند و سفارش به حق و سفارش به صبر نمودند.

با يك عالم اعتماد به نفس و يقين اين جملات اداء شده.

٥- لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ‌ (شعراء ٣).

شايد تو (از غم و اندوه) هلاك كننده خود باشى از اين كه چرا كفار ايمان نمى آورند.

طبع بشرى پيغمبر از جهالت و عناد مردم تحت تأثير شديدى قرار مى گرفت ولى قرآن كه از فوق طبيعت و ماده نازل شده، اين مرتبه از احساسات را منع مى كند؛ زيرا خداوند محتاج به ايمان كسى نيست، بلكه براى مصلحت خود مردم امر كرده است آنان ايمان‌