قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٢ - دليل بيست و دوم دقت نظر به اجتماع انسانى

دليل بيست و دوم: دقت نظر به اجتماع انسانى‌

در قرآن مقدس غيبت كردن- اظهار معايب شخص در غيابش- گمان بد نمودن، تجسس در خصوصيات شخصى مردم، بد گفتن، تكبر كردن، فساد نمودن، تكيه نمودن به قوم و امثال آنها كه به استحكام و روابط اصيل اجتماعى ضرر مى رساند به طورى دقيق ممنوع شده، كه تا امروز قوانين كشورهاى دنيا به آن دقت و وسعت نرسيده است.

اجتماعى كه قرآن به آن نظر دارد سراسر نظم، الفت، محبت، برادرى، گذشت و احسان و عدالت و همكارى است؛ چنانچه اجتماع مسلمين صدر اسلام نمونه و فرآورد همين دستورات بود.

وقتى كه دقت و عظمت اصول اجتماعى قرآن در تمام قوانين دنيا حتى در قرن بيست هم سراغ نشود بايد به وحى بودن آن اذعان نمود.

اينك اين چند آيه را از سوره حجرات به طور دقيق مطالعه كنيد.

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ‌