قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٦ - ج) توصيف خداوند

«يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَ ما يَخْرُجُ مِنْها وَ ما يَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَ ما يَعْرُجُ فِيها وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ» (حديد/ ٤)

«أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ وَ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ وَ هُوَ الَّذِي أَحْياكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ» (حج/ ٦٥ و ٦٦)

«قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ» (توحيد/ ١- ٤)[١]

[١] - خدايى كه نيكو كرد هر چيزى را كه آفريد و آغاز كرد خلقت انسان را از گِل. اى مردم شما فقير هستيد بسوى خدا و خدا بى نياز و ستايش شده است، سؤال مى كند از خدا آنهايى كه در آسمانها و زمين هستند هر روز او در يك شأنى است و به آفريدن و تدبير كاينات مختلفى اراده مى كند. ميداند آنچه كه در زمين مى رود و آنى كه بيرون مى شود از زمين و چيزى كه از آسمان فرو مى آيد و چيزى كه در آسمان بالا مى رود، و او با شما است هر جايى باشيد، خداوند بكارى كه مى كنيد بينا است آيا نمى بينى كه خدا مسخر كرد براى شما آنچه در زمين است و كشتى حركت مى كند در دريا به امر او و نگاه ميدارد آسمان را از اين كه بيفتد بر زمين مگر به اذن او، همانا خداوند به مردم رؤف و مهربان است و اوست كه زنده كرده است شمارا بعد مى ميراند شما را سپس زنده مى كند شما را همانا انسان ناسپاس است بگو او خداى يگانه است كسى از او تولد نشده و نه او از كسى تولد شده و نيست كسى از براى او همتايى.