قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - ١٠ موج دريا و مسلمان شدن يك كشتيبان غربى

١٠. موج دريا و مسلمان شدن يك كشتيبان غربى‌

خداوند متعال مى فرمايد: «أَوْ كَظُلُماتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحابٌ ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ إِذا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَراها وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ» (نور/ ٤٠) يا مثل تاريكيهايى در درياى عميق يا وسيع بلند ميرود بر او موجى از بالاى او موجى كه بالاى او ابر است، تاريكيهايى است، بعضى از آن بالاى بعضى وقتى (كافر) دست خود را بيرون كند نمى بيند آن را[١] و كسى كه خداوند روشنايى برايش قرار نداده است براى او نور (و نجاتى) نيست.

بعضى از نويسندگان مى گويند كه در اين آيه اشاره به امواج داخلى درياشده كه سابقاً كسى متوجه آن نبوده اند، و در اين اواخر دانشمندان متوجه آن شده اند روى اين كلام اين آيه از معجزات علمى قرآن مى شود.

ولى غرض من از ذكر اين آيه داستان ديگرى است كه دانشمند مرحوم احمد امين عراقى- فارغ التحصيل دانشگاه استانبول در

[١] - كنايه از شدت حيرت و گمراهى كافر در عقايد و اعمال اوست.