قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٥ - دليل يازدهم اخلاقيات قرآن

دليل يازدهم: اخلاقيات قرآن‌

دروغ و تصنّع و حيله گرى براى پيشبرد اغراض شخصى و غير آن كه از ضعف اراده و پست همتى و خباثت نفس سر مى زند، از خود حدود و مشخصه‌اى دارد، كه اول آن گزافه گويى و تشبث به امور عادى و بسيط بوده و وسط آن مبتلا شدن به تناقض گويى بلكه ياوه گويى و پايان آن به رسوايى و افتضاح منجر مى شود.

و بالأخره حيله گرى و كذب و خيانت مانند ساير پديده ها از خود علايم و قرائنى دارد، كه قابل تخلف و تستر هميشگى نيست.

شما از اول قرآن تا آخر آن را به دقت عبور كنيد وانگهى مى دانيد كه مظاهر فريبكارى و حفظ منافع شخصى اصلًا به چشم نمى خورد، و هميشه به تهذيب نفس و جلوگيرى از هوا و هوس بى جا و صفات حيوانى و ترغيب به پرهيزگارى، عفت، عفو، گذشت، اغماض، صبر، استقامت، صداقت، طهارت، سخاوت، مهربانى و برادرى، دورى از فحشاء و منكر و از استهزاء و طعن و از فتنه و فساد و امثال آن صحبت مى كند.