قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٧ - الف) در باره خالقيت

هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ» (فاطر/ ٣) «أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ» (اعراف/ ٥٤)[١]

در اين آيات آفرينش همه موجودات و سپس حفظ آنها به خداوند يگانه نسبت داده شده چنانچه در فلسفه اين موضوع كاملًا مبرهن است كه ممكنات در حدوث و بقاى خود محتاج به واجب الوجود است، تمام آسمانها و زمين را مخلوق حق تعالى مى داند، و آنانى كه براى خداوند شركايى از مظاهر طبيعت قرار داده اند مورد سؤال واقع شده اند كه آيا آنها نيز مانند خداوند چيزى را

[١] - خداند آفريدگار هر چيز است و او بر هرچيز وكيل و نگهبان است از براى او است كليدهاى آسمانها ... آيا قرار دادند از براى خداوند شريك هاى كه آفريده باشند مانند آفرينش خدا پس مشتبه شده خلقت بر آنان بگو يا محمد صلى الله عليه و آله و سلم خداوند خالق هر شيئى است و او يگانه و خيلى غالب و قوى است ... اى مردم ياد آوريد نعمت خدا را بر خود آيا آفريد گارى غير از خداوند است كه روزى دهد شما را از آسمان و زمين. نيست معبودى جز او پس كجا رو مى گردانيد آگاه باش كه آفريدن و فرمان از براى خداوند بلند مرتبه ايست كه پرودگار همه جهان ها است.