قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٥ - دليل بيست چهارم ثبات اخلاق آن حضرت

سياسى جدا مى شود؛ زيرا رويه و رفتار و اخلاق حضرت محمد (ص) در زمان اوج قدرت و نفوذ سلطه اش همان رويه و رفتار و احلاقى بود كه در اغاز قيامش بود، بلكه روحانيت او بيشتر شده بود.

آرى رسول اكرم ما (ص) است كه قدرت مطلقه و نفوذ عامه اش نه تنها او را فاسد نكرد، بلكه بر معنويت و اخلاق و بردبارى و تواضع اش بيفزود، و او را بيتشتر از ماديات و هوسها دور گردانيد و اين خود بهترين گواهى است كه غرض او از قيامش و هدف او از حركتش وظيفه خدايى بوده است و بس.

حالا با اجازه شما مقدارى از مكارم اخلاق و رفتار زندگى آن حضرت را در اين جا نقل مى كنيم:

١- نان گندم هيج وقت نخورده اند و از نان جو هيج وقت سير نشده انند.[١]

٢- در نيمه شب مى ايستاد و گريه كنان مى فرمود: خدايا مرا به‌

[١] - تمام اينها از جزء شانزدهم بحار الانوار علامه مجلسى رحمه الله، ترجمه و نقل مى شود و كسانى كه انساد و مصادر اين جملات را بخواهند به ص ١٩٤ تا ص ٢٩٤ همين جزء كتاب مذكور مراجعه كنند.