قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٠ - دليل ششم امتياز قرآن از كلام انسانها

بفرماييد آن وقت متوجه مى شويد كه با گفتار قرآن هيچ مناسبت ندارد حتى يك موضوع و يك مطلب كه هم در قرآن باشد و هم در سنت ولى سبك گفتار و تعبير آن دو، اصلًا با هم شباهتى ندارد.

آيا شما اين امتياز صحبت قرآن را چه توجيهى جز وحى بودن آن مى نماييد، خود قرآن هم شايد به همين نكته توجه مردم را جلب كرده كه بالحن قاطع عام كه هم شامل سبك بديع و هم شامل ساير جهت اعجازى اين كتاب عزيز مى شود، چنين مى گويد: «قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‌ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً» (اسراء/ ٨٨) بگو اگر انس و جن اجتماع كنند تا بياورند كتابى مانند اين قرآن، نمى توانند چنين كارى كنند هر چند كه به كمك همديگر بشتابند.

تمام مردم دنيا را تا روز قيامت به مبارزه طلب مى كند و صراحتاً از همه آنان ولو با كمال همكارى و هم فكرى شان سلب قدرت آوردن مثل قرآن رامى نمايد.

در اين ١٤ قرن كسى نتوانسته در ميدان مبارزه قران قدم بگذارد و مانند آن كتابى بياورد.