قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٦ - دليل پنجم معرفى معبود

چند آيه از قرآن را بطور نمونه از نظر شما مى گذرانم.

خداوند متعال مى فرمايد: «قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِي شَكٍّ مِنْ دِينِي فَلا أَعْبُدُ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ أَعْبُدُ اللَّهَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ» (يونس/ ١٠٤)[١]

در اين آيه توحيد معبود صريحاً بگوش بت پرستان رسانيده شده و پيغامبر مأمور شده از آنها دورى جسته خداى يگانه را بپرستد.

«قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‌ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» (كهف/ ١١٠)[٢]

[١] - بگو اى مردم اگر بوده باشيد در شك از دين من پس نمى پرستم آنانيرا كه مى پرستيد از غير خدا و لكن مى پرستم خدايى را كه مى ميراند شما را و مأمور شده ام كه از جمله ايمان آورندگان باشم.

[٢] - بگو( اى محمد) فقط من بشرم مانند شما كه وحى مى شود بسوى من همانا خداى شما خداى يگانه است پس كسى كه اميد دارد( خوبى) ملاقات پروردگارش را پس بايد عمل كند عمل خوب و شريك قرار ندهد به پرستش پروردگارش( هيچ) كسى را.