قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١ - ششم و هفتم موجودات آسمانى و اجتماع آنان با زمينيها

ششم و هفتم: موجودات آسمانى و اجتماع آنان با زمينيها

خداوند متعال مى فرمايد: «وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى‌ جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ» (شورى/ ٢٩)

از نشانه هاى خداوند آفرينش آسمانها و زمين و جنبندگان است كه در آسمانها و زمين پراكنده نموده، و خداوند بر يكجا نمودن آنها (يعنى موجودات آسمانها و زمين) هر وقتى بخواهد توانا است. از اين آيه شريفه دو امر دانسته مى شود:

يكى اين كه در كرات آسمانى موجودات مادى عاقل وجود دارد چنانچه از كلمه دابة و ضمير جمع كه براى عاقل آورده مى شود (جمعهم) دانسته مى شود.

ديگر اين كه وقتى مى رسد كه خداوند موجودات زمين را با موجودات آسمانها جمع خواهد كرد و اين كار حتماً شدنى است (اين تحتّم از كلمه إذا دانسته مى شود)

كاوشهاى دانشمندان امروز به اين نتيجه رسيده كه فقط در كهكشان ما ممكن است ميليونها ستاره موجود باشد كه سيّارات تابع آنها مسكون باشند.

و تنها كره زمين ما نيست كه داراى مخلوقات مى باشد، بلى حتى‌