قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥١ - ٨ تبديل زمين و آسمانها

است، و اگر فرض شود كه خودشان آفريننده خود بوده اند لازم مى آيد اتحاد علت و معلول و اين همان دَورى است كه در فلسفه آن را محال قطعى بلكه ضرورى ميدانند.

حالا شما قضاوت كنيد كه اين همه معانى عقليه و نكات دقيقه با اين همه اختصار در كلام در خور يك عرب بى سواد چهارده قرن قبل، بلكه با سوادى مى باشد.

٨. تبديل زمين و آسمانها

خداوند متعال مى فرمايد: «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ» (ابراهيم/ ٤٨) روزى كه تبديل شود زمين به غير اين زمين و (همچنين) آسمانها (تبديل شوند به غير شان) و ظاهر شوند (مردم در آن روز) از براى خداوند يكتاى بسيار غالب.

خوانندگان دانشمند متوجه اند كه هزاران سال از عمر انسان در روى زمين مى گذرد و تاقيامت انسانهاى زياد ديگرى خواهند آمد و لذا اجتماع جميع افراد انسان در روز قيامت براى حساب بر روى كره زمين ميسور نخواهد بود و ناچار بايد اجتماع آنان در يك كره‌