قرآن يا سند اسلام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٧ - ب) در مسأله عبادت

مى شوى در دوزخ در حالى كه ملامت كرده شده و طرد شده (از رحمت) باشى، و بايد خداى واحد را بپرستى. آيا اگر قرآن از طرف خداوند نمى بود خود آن حضرت صلى الله عليه و آله وسلم چنين خطابى (كه نظاير آن در قرآن زياد است) بخود مى نمود؟ آرى ممكن نيست يك بشر عادى اين قدر بر توحيد خداوند و عدم عبادت براى غير او پايدارى كند، و نه بخود همچه خطابى عجيبى بنمايد.

«قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّي وَ لا أُشْرِكُ بِهِ أَحَداً» (جن/ ٢٠) بگو فقط پروردگارم را ميخوانم و به او كسى را شريك قرار نمى دهم.

و در آيات زيادى به آن حضرت دستور داده شده تسبيح و حمد پروردگار نمايد و در سوره فاتحه همه وظيفه دارند به خدا بگويند فقط ترا تنها عبادت مى كنيم، در عده‌اى از آيات به شخص پيغمبر صلى الله عليه و آله وسلم امر شده بايد مقدارى از شب را به عبادت بسر ببرد و عمل آن حضرت نيز مطابق فرمان قرآن بوده، و بالاخره از همه امّت عبادت و زحمت او بيشتر بوده، آيا عقل شما قبول مى كند كه طالب رياست و پول اين همه زحمت را بدون جهت بر خود هموار سازد؟!!! در حالى كه مى توانست خود را معبود مردم قرار دهد.