تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٥ - فصل ٢٢ زن و سياست
و از دايره حيا و ادب اسلامى بيرون نرود، و فراموش نكند كه خانهدارى و تربيت اولاد علامت عقبمانى و پسمانى زن نيست بلكه از مقدسترين و مهمترين فعاليتهاى پرثمر اوست. هميشه صلاح نسل آينده در گرو تربيه مادران امروزيست.
بردن زن در كارخانههاى توليدى و احاله عملهاى شاق بدوش او، ناديده گرفتن تحمل فيزيكى اوست كه جز بدبختى زن چيزى ببار نمىآورد و بدتر از آن بردن زن به كابارهها و رقاصخانهها و فاحشهخانهها به نام آزادى و تساوى حقوق ... است كه كرامت انسانى زن را بهدر داده او را تا سرحد يك بازيچه شهوت و ملعبه هوسهاى حيوانى مردها پائين مىآورد.
نگارنده در سفر به آلمان و فرانسه به خبرنگاران اروپائى كه درباره حقوق زن در اسلام سوال ميكردند ميگفتم، تمام نعمتى كه در اروپا از بركت آزادى غربى بزنان رسيده است دو چيز است:
١- تأمين شهوت و هوس بىبندوبار مردان بوسيله برهنه كردن اندام و نشان دادن مواضع مهيج بدن و رقصيدن و بوسه دادن و ... و بدور بودن از لذتهاى مادرى و فرزندى در خانه.
٢- معرفى كالاهاى تجارتى بوسيله حركات مهيج و شرمآور در تلويزيون، مثلا براى تبليغ پنير، بلى پنير، عدهاى از زنهاى نيمهبرهنه سرشانرا بزمين گذاشته رانهاى برهنه خود را بهوا بلند ميكردند.
بلى آزادى زن همين است كه متأسفانه اسلام آنرا حرام نموده است، اگر مراد از آزادى و عدالت انسانى حفظ كرامت و شخصيت والاى زن و مالكيت و استقلال او در امور داخلى اوست و كار كردن او در ابعاد سياسى و اجتماعى، ما از رسيدن زن باين مقامات مانعى در فقه اسلام نمىبينيم و اين جواب باعث خجالت خبرنگاران ميشد.
يك زن خارجى در پاريس كه بدن خود را بخاطر سردى هوا پوشانيده بود سؤال كرد كه با مراعات حجاب اسلامى آيا فعاليتهاى سياسى و اجتماعى