تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان
(١)
فهرست
١ ص
(٢)
مقدمه
٣ ص
(٣)
فصل 1 ضرورت حكومت از نظر عقل و شرع
١٠ ص
(٤)
فصل 2 اختصاص حكم بخداوند
١٤ ص
(٥)
فصل 3 منابع احكام
٢١ ص
(٦)
فصل 4 احكام ثابت و متغير
٢٥ ص
(٧)
تأكيد و توضيح
٢٧ ص
(٨)
فصل 5 فتوى و حكم
٣١ ص
(٩)
فصل 6 تعدد دولتها و وحدت آنها
٣٣ ص
(١٠)
فصل 7 جمهورى يا سلطنت
٣٩ ص
(١١)
فصل 8 تشكل ملت
٤٣ ص
(١٢)
فصل 9 شرايط زمامدار غير معصوم
٤٧ ص
(١٣)
آيا اعلميت در حاكم اسلامى شرط است يا نه؟
٤٨ ص
(١٤)
شرايط خليفه در نظر اهل سنت
٥١ ص
(١٥)
فصل 10 قوه مقننه يا قوه مدونه
٥٥ ص
(١٦)
قوه مدونه
٥٨ ص
(١٧)
سخنى درباره قانون اساسى
٦٠ ص
(١٨)
فصل 11 شورا
٦٣ ص
(١٩)
شورى در قرآن مجيد
٦٦ ص
(٢٠)
مشورت در سنت
٦٨ ص
(٢١)
فصل 12 آزادى هاى فردى و اجتماعى
٦٩ ص
(٢٢)
فصل 13 حكومت اسلامى و دموكراسى
٧٧ ص
(٢٣)
در حكومت اسلامى چه؟
٧٨ ص
(٢٤)
الف - وضع قوانين
٧٩ ص
(٢٥)
فصل 14 نظر كوتاهى بر تشكيلات دولتى
٨٣ ص
(٢٦)
13 - سياست خارجى
٩٠ ص
(٢٧)
14 - تعليم و تربيه
٩٢ ص
(٢٨)
15 - اصلاح پليس
٩٥ ص
(٢٩)
16 - جلوگيرى از رشوت و اختلاس
٩٦ ص
(٣٠)
17 - شرايط عمومى كارمندان
٩٧ ص
(٣١)
كلامى درباره وزيران
٩٧ ص
(٣٢)
18 - تسهيل كار مراجعين
٩٩ ص
(٣٣)
19 - وظايف عمده دولت
١٠٢ ص
(٣٤)
فصل 15 روابط خارجى
١٠٥ ص
(٣٥)
فصل 16 اختيارات ولى امر
١١١ ص
(٣٦)
اول - موارد ولايت حاكم شرعى
١١١ ص
(٣٧)
دوم - دلايل اختيارات حاكم
١١٣ ص
(٣٨)
تحقيق مطلب
١٢١ ص
(٣٩)
فصل 17 استفاده از عناوين ثانوى تا چه حد؟
١٢٥ ص
(٤٠)
فصل 18 قانونى بودن يك حكومت
١٣١ ص
(٤١)
نظر اهل سنت
١٣٩ ص
(٤٢)
وحدت و تعدد از نظر دانشمندان اهل سنت
١٤٠ ص
(٤٣)
فصل 19 منابع مالى
١٤٣ ص
(٤٤)
منابع مالى حكومت اسلامى
١٤٣ ص
(٤٥)
انفال در مذهب شيعه
١٤٤ ص
(٤٦)
انفال و فيئ در نظر اهل سنت
١٤٤ ص
(٤٧)
نظر نگارنده درين مورد
١٥٠ ص
(٤٨)
فصل 20 مناسبات شيعه و سنى
١٥٥ ص
(٤٩)
اول - اهل سنت در مذهب شيعه
١٥٥ ص
(٥٠)
دوم - شيعه در مذهب اهل سنت
١٥٧ ص
(٥١)
سوم - لزوم اتحاد
١٥٩ ص
(٥٢)
چهارم - عوامل جدايى و بدبينى
١٦٠ ص
(٥٣)
1 - جهالت
١٦٠ ص
(٥٤)
2 - سودجوئى
١٦٣ ص
(٥٥)
3 - قصد ثواب
١٦٤ ص
(٥٦)
4 - سياست دولت ها
١٦٦ ص
(٥٧)
5 - استعمار بيگانگان
١٦٦ ص
(٥٨)
پنجم - راه عمده و عملى ايتلاف
١٦٨ ص
(٥٩)
ششم - در افغانستان چگونه باشيم
١٧٣ ص
(٦٠)
هفتم - شوراى عالى اماميه
١٧٥ ص
(٦١)
شرايط علماى دينى
١٧٥ ص
(٦٢)
وظايف شوراى عالى اماميه
١٧٦ ص
(٦٣)
فصل 21 اقليتهاى غير مسلمان
١٧٩ ص
(٦٤)
فصل 22 زن و سياست
١٨١ ص
(٦٥)
فصل 23 موضوعات مستحدثه
١٨٧ ص
(٦٦)
فصل 24 حكومت انتقالى و وظايف آن
١٩١ ص
(٦٧)
وظايف دولت انتقالى
١٩٢ ص
(٦٨)
فصل 25 نظرى به جهان اسلام
١٩٥ ص
(٦٩)
اتحاد اسلامى
٢٠٤ ص
(٧٠)
فصل 26 نشانه هاى حكومت اسلامى و طاغوتى
٢٠٧ ص
(٧١)
فصل 27 عهدنامه مالك اشتر
٢١٥ ص
(٧٢)
فصل 28 نصيحتى به زمامدار مسلمان
٢٣٣ ص
(٧٣)
پايان
٢٣٨ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص

تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٨ - آيا اعلميت در حاكم اسلامى شرط است يا نه؟

فقهاى محترم ما به مرجع غير حاكم مبسوط اليد بوده لذا اين دو شرط را بيان نكرده‌اند بلكه تاكنون من فقيهى را نديده‌ام كه شرايط زمامدار را در كتاب فقهى خود ذكر كرده باشد ولى از كلام فقها اين معنى فهميده ميشود كه مجتهد جامع الشرايط مقلّد (به فتح اللام) ميتواند در امور مسلمانها تصرف كند و به تعبير امروزى تشكيل حكومت دهد، حتى در مورد قضاوت او قيد اعلميت مطلقه را حذف كرده‌اند و قضاوت را براى مطلق مجتهد جايز دانسته‌اند.[١]

آيا اعلميت در حاكم اسلامى شرط است يا نه؟

براى اعتبار اعلميت مرجع تقليد دو دليل ذكر كرده‌اند، يكى بناى عقلا (دليل اجتهادى) و ديگر اصالة التعيين در فرض دوران امر بين حجيّت فتواى أعلم كه حجت است و فتواى غير اعلم كه مشكوك الحجية است و به عبارت ديگر فتواى اعلم يا تعيينا حجت است (اگر اعلميت شرط باشد) و يا تخييرا (اگر شرط نباشد) ولى حجيّت فتواى غير اعلم قطعى نيست زيرا حجيّت آن در فرض عدم اعتبار اعلميت در مفتى است نه در فرض اعتبار آن. و در اصول فقه ميگويند شك در حجيّت مسوى با قطع بعدم حجيّت آن است.[٢]. آيا اين دو دليل درباره اعلميت حاكم نيز جارى ميشود؟


[١] - بلى جمعى اعلميت را نسبت به كسانى كه در همان شهر و نواحى آن هستند معتبر دانسته‌اند.

[٢] - اين دو دليل در فرض احراز مخالفت آن دو در فتاوى است وگرنه اطلاق ادلّه تقليد مانند: فاسئلوا اهل الذكر ان كنتم لا تعلمون. فتواى هركدام را حجت قرار ميدهد ولى بايد متوجه بود كه در بحث حكومت چنين اطلاقى وجود ندارد.