تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٢ - نظر نگارنده درين مورد
من حدس زدم مادرش باو گفته است اگر ميخواهى زندگانى آيندهات تأمين شود و وضع مرفهاى پيدا كنى اينجا كه نميشود، چون همهچيز بحساب است سفرى بسوى اين پولداران قلدر و نوكران قديم ما بكن كه از ملتهاى خواب رفته خود ترس ندارند و حتى اعتماد به نفس هم ندارند برو كه جيب ترا پر ميكنند و بخوشى برميگردى كه چنان هم شد.
جرايد نوشتند كه پمپيد و رئيسجمهور اسبق فرانسه در يك مهمانى بىغذا ماند و چيزى نخورد زيرا بر تعداد مهمانها يكى اضافه شده بود، خوب دقت كنيد كه اين علامت بخل يك ملت است يا نشانه رشد و بيدارى مردم و قانونى بودن حكومت؟
يكى از سفراى هند تلگرام تبريكيهاى بمناسبت جشن استقلال به دهلى فرستاد، ولى باو گفته نشد كه تو نماينده ملت فقير هند هستى نه نماينده راجههاى سرمايهدار، آينده براى اين كارها، نامه بفرست نه تلگرام كه مصرف زيادى دارد، معلوم نيست كه ما مسلمانها چه موقع به دين خود عمل ميكنيم، حضرت امير المومنين براى مأمورين دولتى دستور داد، قلمها را تيز كنيد، پهلوى هم بنويسيد در نوشتن معانى ميانهرو باشيد و از زياد نوشتن بپرهيزيد كه بيت المال مسلمين تحمل ضرر را ندارد.
ثالثا: دولت ميتواند بسيارى از كارها را براى مردم واگذارد. در بعضى از كشوهاى اروپائى حتى اتوبانهاى عمومى را شركتهاى خصوصى درست كردهاند كه از رانندگان ماشينها اجرت دريافت ميكنند، حكومت اسلامى ميتواند در بسيارى از برنامههاى رفاهى و غيره از ثروت مردم كار بگيرد، منتهى با مراقبت بر اندازه منفعتجوئى سرمايهدارها كه به مردم ناتوان ضرر نرسانند قسمت عمده ثروت كشور در دست عده معدودى تراكم نكند. (كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ)
رابعا: بعضى از كارخانههاى توليدى و يا تجارت خارجى پردرآمد را در انحصار خود قرار دهد كه نفع بيشترى به دولت برسد، مشروط بر اينكه