تصويرى از حكومت اسلامى در افغانستان - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٠ - ١٨ - تسهيل كار مراجعين
١- در بعضى كشورها پاسپورت گرفتن حكم يك عروسى را دارد كه بايد براى تحصيل آن در فرض تحقق شرايط موضوعه و عدم منع قانونى كه شامل غالب افراد در بسيارى از كشورها ميشود، هفتهها وقت تلف كرد و مصارفى بعمل آورد و زحمتهائى را متحمل شد، درحاليكه در پارهاى از كشورهاى ديگر قضيه بيكى دو روز تمام ميشود و نظم عمومى آنان هم با اين سهولت بر هم نخورده است پس چرا اينهمه اذيت و ناراحتى خلق كردن و ضرر رسانيدن؟ كه همهاش از نظر اسلام حرام و قبيح است، وزارت داخله بايد قانون جامعى درينمورد داشته باشد كه مردم در ظرف يكروز و حداكثر دو روز پاسپورت گرفته بتوانند.
٢- ورودى در بعضى از كشورها چه از نظر مقررات پاسپورت و پليس و چه از نظر مسئولين گمركى گاهى دو سه ساعت طول ميكشد ورقهائى نوشته ميشود و بخستگى مسافر هيچ توجهى نميشود ولى در پاره از كشورها مسئله بسيار زود و با سادگى خاتمه مىيابد، در بعضى از كشورها كمبودى و يا بىلياقتى مامورين پليس در ميدانهاى هوايى و فرودگاهها صدها مسافر را با آنهمه خستهگى و يا كارهاى ضرورى كه دارند مدتها سرپا نگهميدارند تا نوبت آنان برسد. پس از آن نوبت به خبر دادن ورود مسافر بيگانه به پليس شهرى ميرسد كه در بعضى از كشورها معمول است، كه بايد محل او را در شهر بزرگ و ناآشنا پيدا كرد و مصرف رفتوآمد تاكسى را داد تازه آن مؤظف با ناز و خم ابرو سه قطعه عكس ميخواهد و سه ورق را پر ميكند و بدفتر ميرساند و مسافر شانس دارد كه فقط دو سه ساعت از يكروز او مصرف شود و كار بروز ديگر نكشد و البته روز آخر دوباره بايد نزد مؤظف مذكور اداى احترام نمود و ....
راست است كه ماشين و طياره زحمتهاى مسافرتهاى گذشته را از بين برد ولى تمدن غربى مشكلات اجتماعى ديگرى را براى رمدم آفريد. در گذشته هرچند مردم هفتهها در بيابانها راهپيمايى ميكردند ولى اين آزادى را داشتند كه هر روز بخواهند و بهرجا كه بخواهند بروند و هيچكس مزاحم