دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩ - ٤/ ١ لزوم شناخت امام عليه السلام در هر زمان

فرمود: «ولايت، برتر است؛ چون كليد آن موارد است، و صاحب ولايت است كه راه‌نما [ى مردم‌] به سوى آن موارد است. بدانيد كه اگر كسى هماره شب‌هايش را به عبادت بگذراند، و روزهايش را روزه بگيرد، و همه مالش را انفاق كند، و همه عمرش را حج بگزارد، امّا ولايت ولىّ خدا را نشناسد تا تحت ولايت او در آيد و همه كارهايش با راه‌نمايى او صورت بگيرد، بر عهده خداوند عز و جل نيست كه به او ثواب دهد، و از مؤمنان هم به شمار نمى‌آيد».[١]

١٦٣. الكافى‌- به نقل از بريد-: از امام باقر عليه السلام شنيدم كه در باره اين سخن خداوند عز و جل: «آيا كسى كه مرده بود و او را زنده گردانيديم و برايش نورى قرار داديم كه به واسطه آن، در ميان مردم راه مى‌رود» مى‌فرمايد: «" مرده" كسى است كه چيزى را نمى‌شناسد و" نورى كه به واسطه آن، در ميان مردم راه مى‌رود،" امامى است كه به او اقتدا مى‌شود».

[امام عليه السلام در باره ادامه آيه:] «به كسى مانَد كه در تاريكى‌هاست و از آنها خارج نمى‌شود» فرمود: «مقصود، كسى است كه امام را نمى‌شناسد [و به او معتقد نيست‌]».[٢]

١٦٤. الكافى‌- به نقل از سعيد بن مسيّب-: امام زين العابدين عليه السلام مى‌فرمود: «به هوش باش كه نخستين سؤال نكير و منكر از تو در باره پروردگارت است كه او را مى‌پرستى و پيامبرت كه به سوى تو فرستاده شده است و دينت كه به آن گردن نهاده‌اى و كتابت كه آن را تلاوت مى‌كنى و امامت كه ولايتش را پذيرفته‌اى. سپس [سؤالشان‌] در باره عمرت است كه آن را در چه راهى به پايان برده‌اى و [در باره‌] مالت كه آن را از كجا

[١]. الكافى: ج ٢ ص ١٨ ح ٥( با سند صحيح)، المحاسن: ج ١ ص ٤٤٦ ح ١٠٣٤، بحار الأنوار: ج ٦٨ ص ٣٣٢ ح ١٠. نيز، ر. ك: كمال الدين: ص ٤١٠ ح ٣، معانى الأخبار: ص ٣٩٣ ح ٤١.

[٢]. الكافى: ج ١ ص ١٨٥ ح ١٣( با سند موثّق)، تفسير العيّاشى: ج ١ ص ٣٧٥ ح ٨٩ وص ٣٧٦ ح ٩٠( با عبارت مشابه)،: ج ١ تأويل الآيات الظاهرة: ص ١٦٦ ح ٨، بحار الأنوار: ج ٢٣ ص ٣١٠ ح ١٣.