دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٩ - دسته چهارم ترسيم سيماى امام عليه السلام پس از ظهور

٣. چهره: زيبارو، نور چهره غالب بر سياهى موى سر و صورت، صورت مانند ستاره فروزنده و چون ماه تابان.[١]

٤. چشم: چشمان سياه و نافذ مانند مرواريد.[٢]

٥. ابرو: ابروان نازك، بلند و از هم جدا.[٣]

٦. گونه: گونه‌هاى صاف، پهن و نرم، داراى خالى بر گونه راست.[٤]

٧. بينى: بينى كشيده.[٥]

٨. دندان: دندان‌هاى برّاق، دندان‌هاى جلو جدا از هم.[٦]

٩. سر: سر گرد و در سر گيسوى بافته.[٧]

١٠. مو: زيبامو، موها بر شانه‌ها ريخته و ريش پرپشت.[٨]

١١. كتف: شانه‌هاى پهن و داراى نشانه پيامبر در كتف.[٩]

١٢. پشت: دو خال در پشت، خالى به رنگ پوست و خالى مانند خال پيامبر صلى الله عليه و آله.[١٠]

١٣. شكم: شكم پهن و ستبر.[١١]

١٤. پا: زانوهاى متمايل به هم، ران‌هاى ستبر، خالى روى ران راست.[١٢]

[١]. حسن الوجه، نور وجهه يعلو سواد لحيته و رأسه، أبلج، أروع، أحلى، وجهه كالكوكب الدرّى، وجهه كالقمر الدرّى.

[٢]. أكحل العينين، الفائر العينين، درّى المقلتين.

[٣]. أزجّ الحاجبين، أبلج الحاجب، مشرف الحاجبين.

[٤]. سهل الخدّين، مسنون الخدّين، فى خدّه الأيمن خال أسود.

[٥]. أشمّ الأنف، أقنى الأنف.

[٦]. أفلج الثَّنايا، أفرق الثَّنايا، برّاق الثَّنايا، أبلج الثنايا.

[٧]. مدوّر الهامة، فى رأسه ذوابة.

[٨]. حسن الشعر، شعره صهوبة، يسيل شعره على منكبه، كثّ اللحية.

[٩]. العريض ما بيّن بين المنكبين، فى كتفه علامة النبى.

[١٠]. بظهره شامّتان: شامّة على لون جلده و شامّة على شبه شامّة النبى.

[١١]. مبدح البطن، ضخم البطن.

[١٢]. معطوف الركبتين، عريض الفخذين، أزيل الفخذين، بفخذه اليمنى شامّة.