دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ص - اوصاف و القابى ديگر

لقب‌هاى او، حجّت، قائم، مهدى، خَلَف شايسته (جانشين شايسته)، صاحب زمان و صاحب است.

شيعه در غيبت اوّل امام عليه السلام، از امام و غيبتش با «ناحيه مقدسّه» ياد مى‌كرد و اين رمزى ميان شيعه بود كه او را با آن مى‌شناختند و بر همين طريق، رمزگونه به او «غريم» و «صاحب الأمر» نيز مى‌گفتند.[١]

٤٤٢. مصباح الزائر- در دعاى پس از زيارت صاحب الزمان در سامرّا-: خدايا! ... دل را با او استوار بدار، نبرد را با او پيروز بدار و او را قائم مايه اميد، وصىّ برترى داده شده، امام مورد انتظار و عدلِ آزموده، قرار بده و زمين را با او از عدل و داد پر كن، همان‌گونه كه از جور و ستم پر شده است. او را بر آنچه سرپرستى داده‌اى و جانشين و مراقب كرده‌اى، يارى ده تا حكمش بر همه حكم‌ها جارى شود و با حقّش هر گم‌راهى را هدايت كند.[٢]

٤٤٣. مطالب السؤول‌- در يادكرد از امام مهدى عليه السلام-: نامش محمّد، كنيه‌اش ابو القاسم و لقبش حجّت و خَلَف صالح (جانشين صالح) است و منتظَر هم گفته شده است.[٣]

٤٤٤. كنز الفوائد- در يادكرد از امام مهدى عليه السلام-: نامش مانند نام پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و كنيه‌اش، هم مانند اوست؛ امّا از تلفّظ به اسم او نهى شده است و روا نيست كه جز اينها را بر زبان آورند: مهدى، منتظَر، قائم به حق، خَلَف صالح، امام زمان، حجّت خدا بر خلقش.[٤]

[١]. إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢١٣، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٣٠٩.

[٢]. مصباح الزائر: ص ٤٢٤، بحار الأنوار: ج ١٠٢ ص ٨٨. براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٦ ص ٤١٩ ح ١١٢١( زيارت ششم).

[٣]. مطالب السؤول: ص ٨٩؛ كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٢٧، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٢٣ ح ٣٥.

[٤]. كنز الفوائد: ج ١ ص ٢٤٧.