دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٩ - ١/ ٦ مهدىعليه السلام، از فرزندان علىعليه السلام است

غايب مى‌شود تا گم‌راهان مشخّص شوند و جاهل بگويد: خدا با خاندان محمّد كارى ندارد!».[١]

٢٨٢. الفتن، ابن حمّاد- به نقل از عاصم-: امام على عليه السلام فرمود: «او (مهدى)، مردى از خاندان من است».[٢]

٢٨٣. الغيبة، طوسى- به نقل از منصور زبالى-: از پيرمردى صد و بيست ساله در اذرِعات شام شنيدم كه مى‌گفت: شنيدم على عليه السلام بر منبر كوفه مى‌فرمايد: «گويى پسر حميده‌[٣] را مى‌بينم كه زمين را از عدل و داد پر كرده است، همان گونه كه از جور و ستم پر شده است».

مردى برخاست و گفت: او از نسل توست، يا از غير تو؟

فرمود: «نه؛ بلكه او مردى از نسل من است».[٤]

٢٨٤. فرحة الغرىّ: جعفر بن مبشّر در كتابش، در نسخه‌اى كهن نزد من، با دو سند، به نقل از اصبغ بن نباته و ابو عبد اللَّه جدلى نوشته است: على بن ابى طالب عليه السلام در تابستان از مردم خواست كه براى جنگ با معاويه حركت كنند، و حديث را به تفصيل ذكر كرده، و ابو عبد اللَّه جدلى در پايان حديث، وصيّت امام على عليه السلام به فرزندش حسن عليه السلام را كه خود حضور داشته است، نقل كرده است: «پسر عزيزم! من امشب مى‌ميرم. چون مردم، مرا غسل و كفن كن و مانند حنوط جدّت، برايم حنوط بگذار[٥]

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ١٤٠ ح ١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١١٢ ح ٧.

[٢]. الفتن، ابن حمّاد: ج ١ ص ٣٦٩ ح ١٠٨٤.

[٣]. وجه اين كه امام مهدى عليه السلام پسر حميده ناميده شده، اين است كه ولىّ عصر عليه السلام، از فرزندان حميده مادر امام‌كاظم عليه السلام به شمار مى‌آيد، همان گونه كه از فرزندان فاطمه زهرا عليها السلام است. در آن متن، نيامده كه امام از صلب امّ حميده است ونه از نسل او، همان گونه كه وقتى به فاطمه عليها السلام نسبت داده مى‌شود، گفته نمى‌شود كه از صلب ايشان است، چنان كه گفته نمى‌شود فرزند صلبى امام على عليه السلام است، هر چند امام على عليه السلام فرموده است:« او از من است» و همين بس است كه از نسل ايشان به شمار آيد.

[٤]. الغيبة، طوسى: ص ٥١ ح ٤٠.

[٥]. بعد از غسل واحب است ميث را حنوط كنند؛ يعنى به پيشانى و كف دست‌ها و سرزانوها و سر دو انگشت‌بزرگ پاهاى او كافور بمالند و مستحب است به سربينى ميت هم كافور بمالند.