دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٣ - ٣/ ٢ نهى از بر زبان آوردن نام امام عصرعليه السلام

همان گونه كه از جور و ستم پر شده است».[١]

٣٩٥. كمال الدين‌- به نقل از عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنى-: به محمّد بن على (امام جواد عليه السلام) گفتم: من اميدوارم شما قائم خاندان محمّد باشى؛ كسى كه زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، همان گونه كه از ستم و بيداد پر شده است.

فرمود: «اى ابو القاسم! هيچ يك از ما امامان نيست جز آن كه به كار خداى عز و جل قيام مى‌كند و به دين خدا هدايت مى‌نمايد؛ امّا قائمى كه خداى عز و جل با او زمين را از كافران و منكران پاك مى‌كند و آن را از عدل و داد پر مى‌كند، كسى است كه ولادتش بر مردم، پنهان مى‌ماند و پيكرش از ديد مردم، غايب مى‌ماند و نام بردنش بر آنان حرام مى‌شود و او همنام پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و هم‌كنيه اوست».[٢]

٣٩٦. كمال الدين‌- به نقل از محمّد بن عثمان عمرى-: توقيعى به خطّى صادر شد كه من آن را مى‌شناختم و آن، چنين بود: «لعنت خدا بر كسى كه نام مرا ميان جمعى از مردم ببرد!».[٣]

٣٩٧. الكافى‌- به نقل از ابو عبد اللَّه صالحى-: پس از در گذشت ابو محمّد، يارانمان از من خواستند كه از نام و جاى [امام‌] بپرسم. پاسخ آمد: «اگر نام را برايشان بگويى، آن را پخش مى‌كنند و اگر جاى را بدانند، آن را [به ديگران‌] نشان مى‌دهند».[٤]

٣٩٨. الغيبة، طوسى- به نقل از على بن صدقه قمى-: بى آن كه محمّد بن عثمان عمرى‌

[١]. كمال الدين: ص ٣٦٨ ح ٦( با سند معتبر)، كفاية الأثر: ص ٢٦٦، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٥٠ ح ٢.

[٢]. كمال الدين: ص ٣٧٧ ح ٢( با سند معتبر)، الاحتجاج: ج ٢ ص ٤٨١، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٤٢، كفاية الأثر: ص ٢٧٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٨٣ ح ١٠.

[٣]. كمال الدين: ص ٤٨٣ ح ٣( با سند معتبر)، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٧٠، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٣٢١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٣ ح ١٠.

[٤]. الكافى: ج ١ ص ٣٣٣ ح ٢، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٣ ح ٨.