دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٧ - ب - پيروزى حق و نابودى باطل

تصريح شده است، از جمله حديثى از امام صادق عليه السلام كه مى‌فرمايد:

يُحييها بِعَدلِ القائِمِ عليه السلام بَعدَ مَوتِها بِجَورِ أئِمَّةِ الظُّلمِ وَ الضَّلالِ.[١]

آن را با عدالت قائم، پس از مرگ زمين از بيداد حاكمان ستم و گم‌راهى، زنده مى‌كند.

ب- پيروزى حق و نابودى باطل‌

«وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً.»[٢]

بگو: حق آمد و باطل، نابود شد. به يقين، باطل، نابود شدنى است».

اين آيه مانند شمارى از آيات ديگر قرآن كريم،[٣] يك اصل كلّى و سنّت جاودان الهى را بيان كرده، اين كه در نظام آفرينش، باطل نابود مى‌شود و حق پيروز مى‌گردد. طبعاً بزرگ‌ترين مصداق اين آيات، پيروزى حق و حق‌مداران در عصر ظهور امام مهدى عليه السلام است، چنان كه از امام باقر عليه السلام روايت شده كه در تبيين آيه ياد شده مى‌فرمايد:

إذا قامَ القائِمُ عليه السلام ذَهَبَت دَولَةُ الباطِلِ.[٤]

هنگامى كه قائم قيام كند، دولت باطل مى‌رود.

در آيه‌اى ديگر، اساسى‌ترين اقدامات فرمان‌روايان الهى در جامعه مطرح شده‌

[١]. ر. ك: ص ٨٤ ح ٢٣٥.

[٢]. اسرا: آيه ٨١.

[٣]. مانند:« بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ»؛ بلكه حق را بر باطل فرو مى‌افكنيم. پس آن را درهم مى‌كوبد و باطل به‌ناگاه نابود مى‌شود»( انبيا: آيه ١٨)،« أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِها فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً رابِياً وَ مِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَ الْباطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ كَذلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ»؛ از آسمان، آبى فرو فرستاد. پس رودخانه‌هايى به اندازه گنجايش خودشان روان شدند و سيل، كفى بلند روى خود برداشت و از آنچه براى به دست آوردن زينتى يا كالايى در آتش مى‌گدازند هم نظير آن، كفى بر مى‌آيد. خداوند، حق و باطل را چنين مَثَل مى‌زند؛ امّا كف، بيرون افتاده از ميان مى‌رود؛ ولى آنچه به مردم سود مى‌رساند، در زمين‌[ باقى‌] مى‌ماند. اين چنين خداوند، مَثَل‌ها را مى‌زند»( رعد: آيه ١٧).

[٤]. ر. ك: ص ٨٠ ح ٢٣١.