دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٦ - الف - حيات زمين پس از مرگ
بارى، اين گونه آيات كه دلالت و يا اشارهاى روشن به حكومت جهانى اسلام دارند، حتّى بدون ضميمه كردن احاديثى كه در تبيينِ آنها آمده،[١] به سادگى بر نهضت جهانى امام مهدى عليه السلام تطبيق مىكنند؛ زيرا حكومت جهانى اسلام بدون رهبرى توانمندى مانند امام مهدى عليه السلام كه بر اساس احاديثى متواتر و قطعىِ شيعه و اهل سنّت در آخر الزمان قيام خواهد كرد و جهان را پر از عدل و داد خواهد نمود، عملًا امكانپذير نيست.
٢. آيات اشاره كننده به حكومت جهانى اسلام
دسته دوم از آيات بشارت، آياتى هستند كه دلالت روشنى بر حكومت جهانى اسلام ندارند؛ ليكن با كمك احاديث اهل بيت عليهم السلام و دقّت در مضمون آنها، اشارت به بشارت حكومت جهانى اسلام به رهبرى امام مهدى عليه السلام را مىتوان از آنها استنباط كرد:
الف- حيات زمين پس از مرگ
«اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ.»[٢]
بدانيد كه خداوند، زمين را پس از مرگش زنده مىكند. نشانهها را برايتان روشن كرديم تا شايد دريابيد».
اين آيه به حسب ظاهر در باره حيات مادّى زمين در بهار، پس از مرگ آن در زمستان است؛ ولى با در نظر گرفتن آيه پيش از آن، كه موضوع دلهاى مرده را مطرح كرده و نيز ذيل آن كه مردم را به تأمّل در آن دعوت مىنمايد، مىتوان آن را اشاره به حيات معنوى زمين به وسيله عدالتگسترى به رهبرى امام مهدى عليه السلام پس از مرگ زمين به ظلم و جنايت دانست، چنان كه در احاديث متعدّدى به اين معنا
[١]. ر. ك: تفسير العيّاشى: ج ٢ ص ٥٦ ح ٤٨، مجمع البيان: ج ٤ ص ٤٦٦، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٥٥ ح ٤١.
[٢]. حديد: آيه ١٧.