انسان به عنوان موجودي زنده، علاوه بر حيات _ که بين تمام حيوانات مشترک است _ از استعداد دست‌يابي به حياتي برتر و بالاتر نيز برخوردار است که در منطق قرآن کريم از آن با عنوان «حيات طيبه» ياد مي‌شود. اين حيات ويژه، دستاورد ايمان و عمل صالح و داراي مؤلفه‌هايي چند است. آشنايي با اين مؤلفه‌ها راه را براي جست‌وجوي آن هموار ساخته و دست‌يابي به آن، زندگي انسان سرگردان در گرداب مشکلات و گرفتاري‌هايي که معلول بي‌معنايي و پوچي است را سرشار از معنا و اميد مي‌کند. نويسنده درصدد است نخست به تعريف حيات طيبه بپردازد، سپس به عوامل ايجاد حيات طيبه اشاره نمايد و در پايان، مؤلفه‌هاي اصلي آن را با بهره‌گيري از قرآن کريم و سخنان علي٧ بيان کند.

واژگان کليدي‌: ايمان، عمل صالح، دانايي، پوچي،معارف قرآن و حديث.

* اين نگاشته، همسو با فعاليت‌هاي گروه «معارف حديث» در پژوهشکده حديث حوزه منتشر مي‌شود.

[٢٩٠]. دانش‌پژوه سطح چهار مطالعات اسلامي، مؤسسه بين‌المللي مطالعات اسلامي ([email protected]).