علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٩
ديني صبر داشته باشد و انگيزههاي خود را بهسبب سختيهاي موجود در مسير از دست ندهد. دوم اينکه هدف، موجب تقواي رسانهاي نيز ميشود. مبلّغي که تلاش ميکند از طريق فضاي مجازي به ترويج معارف قرآن و سنّت بپردازد و به دنبال تأثيرگذاري بر مخاطب است، تقواي رسانهاي پيشه ميکند و از نشر مطالب غيرمستند و بدون تحقيق ميپرهيزد و در حد توان خود با اتهامزني و هتک حرمت در اين عرصه مقابله ميکند.
سومين نکته از آداب فعاليت در فضاي مجازي، مخاطبشناسي است. فعاليت در فضاي مجازي بهصورت کامل بر محور مخاطب بنا ميشود و مطالب، بر اساس نياز مخاطب و فضايي که او در آن قرار دارد، بايد ارائه شود. بديهي است مخاطبان همگي در يک سطح و گروه قرار نميگيرند و نيازهاي مخاطبي که در فضايي رشد يافته که آموزههاي اهلبيت: بهعنوان اصليترين منبع ديني براي اوست، با فردي که آموزههاي ديني را در کنار ساير آموزهها قرار ميدهد متفاوت است. تلاش براي جذب همه در يک کانال، گروه يا شبکه به همان ميزان ناشدني است که فردي بخواهد در يک کتاب، هم پرسشهاي انديشمندان دانش فيزيک را پاسخ دهد و هم نيازهاي فضلاي شعر و ادب را برطرف کند. تعيين مخاطب هدف، شاکله اصلي را مشخص ميکند و هم اين فرصت را در اختيار مبلّغ قرار ميدهد که با نيازسنجي جامعه هدف، ميزان تأثيرگذاري خود را به مراتب افزايش دهد.
از آنجا که گستردگي مخاطبان، بسيار و اين امکان که يک فرد يا حتي گروه کوچک بتوانند نيازهاي مخاطبان متعدد با نگرشهاي مختلف را برآورده سازند، اندک است، شبکهسازي سازمانيافته در اين راه، اهميتي دو چندان پيدا ميکند؛ چراکه دستيابي به موفقيت از طريق کارِ گروهي در فضاي مجازي آسانتر از فعاليت فردي است. فضاي مجازي چنان گسترده است که فعاليتهاي فردي در آن کمتر به چشم ميآيد و با شبکهسازي و همکاري مداوم متخصصان آدابدان است که اين هدف والا و مهم مبلّغان معارف قرآن و سنّت امکان ثمربخشي مييابد.
چهارمين و آخرين نکته از آداب فعاليت در فضاي مجازي داشتن تخصص ديني است. مبلّغ ديني در فضاي مجازي بايد در حوزهاي از مسائل ديني، تحصيل و کسب تخصص کرده باشد. بديهي است همان ميزان که شناخت فضاي مجازي اهميت بسياري دارد، داشتن تخصص ديني نيز بااهميت است؛ چراکه صرف آشنايي با فعاليت در فضاي مجازي موجب توليد محتوا نميشود، بلکه اين امکان را در اختيار متخصص علوم ديني قرار