علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٨٣

ما مِن نبيٍّ إلّا ولَهُ نَظِيرٌ من أُمَّتِهِ وفي أُمَّتِي عَلِيٌّ نَظِيري؛[٢٤٦]

پيامبري نيست، مگر اين‌که در امت خود همانندي دارد، و نظير من در امتم
علي است.

وي در حديثي ديگر روايت شده است که از رسول خدا٦ سؤال شد:

عَمَّن نَکتُبُ العِلمَ بَعدَکَ؟ قال: عَن عَليٍّ وسَلمانَ؛[٢٤٧]

[اي رسول خدا!] پس از تو از چه کسي علم بياموزيم؟ فرمود: از علي و سلمان.

نتيجه آن‌که امام علي٧ با توجه به معنا و مصداق اولي الامر، شايسته‌ترين فرد مرجع در رفع نزاع‌هاست.

در کنار اين مسئله، به اعتراف علما و بزرگان مورد اعتماد در نزد اهل‌سنّت، بعضي از امامان شيعه، همچون امام سجاد، امام صادق و امام باقر:، عالم‌ترين اشخاص زمان خود بوده‌اند.

ابوحنيفه پس از مناظره با امام صادق٧ و پاسخ‌گويي امام به همه سؤالات وي با توجه به آراي همه فقها، گفت:

إِنَّ أَعلَمَ النّاسِ أَعلَمُهم باختِلافِ النّاسِ؛[٢٤٨]

همانا [او] داناترين مردم و آگاه‌ترين آن‌ها به اختلافات[فقهي] مردم است.

ابن‌شهاب زهري _ از فقهاي معروف و موثق نزد اهل‌سنّت _ مي‌گويد:

ما رَأَيتُ أَفقَه من عليِّ بن الحسين؛[٢٤٩]

فقيه‌تر از علي بن حسين نديدم.

مصطفي شکعه نيز گفته است:

امام صادق٧ امام شيعيان به طور خاص و امام همه مسلمانان به طور عام است و فقط امام براي شيعيان نيست؛ چون در موارد مختلف، علماي اهل‌سنّت مانند سفيان ثوري، ابوحنيفه و سفيان بن عيينه از ايشان نقل روايت کرده‌اند و اين نقل روايت، امري طبيعي است؛ چون آن‌ها امام همه مسلمان‌ها هستند و امام براي طايفه‌اي

[٢٤٦]. الرياض النضرة، ج٣، ص١٦٤.

[٢٤٧]. تاريخ جرجان، ص٢٩؛ احقاق الحق، ج٦، ص٤٨٦؛ ميزان الاعتدال، ج١، ص٤٦.

[٢٤٨]. أئمة الفقه التسعة، ص٤٩؛ الامام الصادق حياته وعصره، ص٢٩.

[٢٤٩]. تذکرة الحفاظ، ج١، ص٧٥.