روایات فراوان دیگری نیز وجود دارند كه خبر دادن امام از غیب و یا علم امام٧ را به صورت مطلق منتسب به روح امام٧ می‌نمایند.[١]جمع بندی این روایات می‌تواند این ادعا باشد که امام٧ به واسطه روح القدس _ که روح اعطایی از سوی خداوند متعال است _ و با نگریستن بر عمود نور از اعمال بندگان آگاهی می‌یابد.

٣. روایاتی که نور را همان روح نازل شده در شب قدر معرفی می‌کند.

از امام باقر٧ نقل شده كه در جواب سؤال از سورۀ قدر فرمود:

انا انزلناه نور عند الانبیاء والاوصیاء لا یریدون حاجة من السماء و لا من الارض الا ذكروها لذلك النور فاتاهم بها.[٢]

حضرت٧ در این روایت، توانایی‌های برگزیدگان الهی را به نوری كه نزد ایشان است، نسبت می‌دهد كه با توجه به سورۀ قدر و بحث روح و از جانب خدا بودن آن(من عندی) كه امام در روایت از آن سخن می‌گویند، ارتباط نور و امام و روح امام روشن می‌گردد.

٤. برخی روایات از مسألۀ «نقر در سمع» نیز تعبیر به«عمود» کرده‌اند.

اسحاق قمی از امام باقر٧ در انتهای روایت بلندی نقل می‌کند:

... یتشعب له عمود آخر من عند الله الی اُذُن الامام كل احتاج الی مزید افرغ فیه افراغاً؛[٣]

عمود دیگری از جانب خدا به گوش امام برافراشته می‌شود که نیازهای بیشتر او را جواب‌گو باشد.

امام صادق٧ در این باره می‌فرماید:

ان لله عموداً من نور حجبه الله عن جمیع الخلائق، طرفه عند الله و طرفه الآخر فی اذن الامام فاذا اراد الله شیئاً اوحاه فی اذن الامام٧؛[٤]

برای خدا عمودی از نور است که از دید بندگانش مخفی است؛ یک سوی آن نزد خدا و سوی دیگر آن در گوش امام است. زمانی که خدا اراده امری را بکند، در گوش امام وحی می‌کند.

از مجموعه روایات تحدیث _ که نشانه‌های آن را نکت و نقر در سمع و قلب و الهام بیان نموده-[٥] دانسته می‌شود که مجری تحقق تحدیث برای امام، ملک است.[٦]

[١]. همان، ص٢٣١.

[٢]. رک: همان، ص٢١٩- ٣١٧.

[٣]. عیون الاخبار الرضا٧، ج٢، ص٢٠٠، ح١.

[٤]. الخصال، ج٢ ص٥٢٨ ح٢؛ عیون الاخبار الرضا٧، ج١ ص٢١٣ ح٢.

[٥]. بصائرالدرجات، ص٤٥٤، ح١٣.

[٦]. همان، ص٤٥٣، ح١٢.