منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٤١٢ - احكام لقطه (اشياء گمشده)

آنجاايستاده، يا قبلًا آنجا نشسته بود، يا اهل خانه‌اى كه از درِ خانه آنها پيدا كرده است.

(مسأله ١٩٧٤) اگر پس از تملّك آن صاحبش پيدا شود و عين آن باقى باشد، بايد آن را به صاحبش بر گرداند، اگرچه زمان طولانى گذشته باشد. ولى اگر از بين رفته باشد يا از ملك او خارج شده و دسترسى به آن نداشته باشد، لازم نيست كهعوض را بپردازد، ولى اگر دسترسى داشته باشد (مسأله‌ خالى از اشكال نيست و احتياط واجب آن است كه بين مالك و يا بنده و كسى كه به او منقل شده مصالحه شود.

(مسأله ١٩٧٥) يك درهم عبارت است از ٤٣٢ (دو گرم و سه چهارم) گرم نقره.

(مسأله ١٩٧٦) اگر قيمت لقطه يك درهم يا بيشتر باشد، كسى كه آن را پيدا كرده تا يكسال بايد آن را معرفى كند. و اگر نگهدارى يا معرّفى آن هزينه داشته باشد، هزينه‌اش بر عهده كسى است كه آن را برداشته است.

(مسأله ١٩٧٧) بردارنده لقطه پس از يكسال معرّفى، مى‌تواند آن را به اميد اينكه صاحبش پيدا شود نگهدارى كند، يا از طرف صاحبش صدقه دهد و يا خودش تملّك كند، به جز لقطه حرم مكّه، كه بنابر احتياط واجب آن را نمى‌تواند تملك نمايد.

(مسأله ١٩٧٨) اگر پس از گذشت يكسال صاحبش پيدا شود، در اينجا چند صورت است:

١- اگر آنچه پيدا كرده عينا موجود باشد، بايد به صاحبش برگرداند.

٢- اگر در اثر اهمال كارى تلف شده باشد، بايد عوضش را بپردازد.

٣- اگر بدون اهمال تلف شده باشد، ضمانتش مشكل است، بنابر احتياط واجب لازم است كه مصالحه كنند.

٤- اگر آن را از طرف مالك صدقه داده باشد، مالك مى‌تواند به آن رضايت‌