منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٧٦ - احكام قرض و بدهى

(مسأله ١٣٢٧) قرض دادن «مِثلى‌ها» يعنى چيزهايى كه افراد آن شبيه يكديگر هستند و از قيمت يكسان برخوردار هستند، مانعى ندارد. مانند سكه‌هاى طلا، نقره، حبوبات، اسكناس، اجناس يك كارخانه با يك مارك، و امثال آنها.

(مسأله ١٣٢٨) قرض دادن اشياء «قيمى» يعنى چيزهايى كه قيمت واحد آنها يكسان نيست، مانند: دامها، طيور، لباسها، وسائل دستى، فرشهاى دست‌باف و امثال آنها، اگر تفاوت قيمت آنها زياد نباشد و مشابه آنها در جنس و قيمت به راحتى پيداشود، قرض دادن آنها نيز مانعى ندارد.

(مسأله ١٣٢٩) واجب است كه قرض گيرنده به هنگام گرفتن قرض نيت كند كه آن را پرداخت خواهد نمود. و همين كار موجب مى‌شود كه خداوند يارى فرمايد و قرضش را زود ادا نمايد و اگر تصميم بگيرد كه قرضش را پرداخت نكند هماننددزد مى‌باشد.

(مسأله ١٣٣٠) اگر قرض دهنده شرط كند كه چيزى اضافه بگيرد ربا و حرام است.

(مسأله ١٣٣١) در قرض، ربا مطلقا حرام است، خواه وزنى و پيمانه‌اى باشد يا نه.

(مسأله ١٣٣٢) در قرض شرط هر گونه زيادتى حرام است، چه عين باشد، يا منفعت، يا صفت و يا غير آن. چنانكه در (مسأله‌ بعدى مثال زده مى‌شود.