منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٧٣ - احكام زكات

(مسأله ٨٧٨) منظور از سيّد كسى است كه نسبش از طريق پدر به جناب هاشم (نياى پيامبر اكرم) برسد.

(مسأله ٨٧٩) زكات بر سادات حرام است وصدقه‌هاى واجب، ديگر همانند كفّارات، فديه، صدقه‌هاى نذرى و صدقه‌هاى مستحبّى بر آنان حرام نيست، بلكه لقطه و مجهول المالك كه پرداخت آن بر غير مالك واجب است، نيز جايز است وليسزاوار است كه از پرداخت صدقه‌هاى ناچيز كه موجب تحقير آنان مى‌شود پرهيز نمود.

احكام زكات‌

(مسأله ٨٨٠) واجب نيست كه زكات را به همه موارد هشتگانه و يا همه افراد يك صنف پرداخت نمود بلكه مى‌توان به يك فرد از يك صنف داد.

(مسأله ٨٨١) اقدام به پرداخت زكات واجب است و تأخير انداختن آن جايز نيست، مگر اين كه يك غرض عقلائى داشته باشد، مثلًا منتظر باشد كه به مستحق خاصّى دستش برسد و زكاتش را به او بدهد، و در اين صورت بنابر احتياط واجببايد آن را مشخص كند و كنار بگذارد، يا چيزى بنويسد و يا شاهدى بگيرد كه حق فقرا تلف نشود.

(مسأله ٨٨٢) جدا كردن زكات جايز است ولى عوض كردن آن پس از كنار گذاشتن جايز نيست، و در اين صورت به عنوان امانت در نزدش باقى مى‌ماند و اگر در حفظ آن كوتاهى كند و يا در رسانيدن آن با وجود مستحق تأخير كند و از بين برود، ضامن است.

(مسأله ٨٨٣) در صورتى كه قيمت زكات را مى‌پردازد، بنابر احتياط واجب پول بدهد، نه لباس و غذا و امثال آنها، مگر اين كه آن را نافع‌تر به حال فقير بداند، در اين صورت قيمت آن را حساب كرده، به آن مقدار كالا مى‌خرد و به مستحقمى‌پردازد.