منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١١٦ - نماز قضا

(مسأله ٥٦٩) در چندين مورد نمازى كه ترك شده قضا ندارد،:

دوران كودكى وديوانگى وبيهوشى وكفر وزن حائض در ايام عادت ماهانه وزائو در ايام نفاس.

(مسأله ٥٧٠) نمازهائى را كه شخص مرتد در ايّام ارتداد نمى‌خواند، بنابر احتياط واجب بايد پس از توبه كردن قضا كند، اگر چه مرتد فطرى باشد.

(مسأله ٥٧١) اگر در اثناى وقت كودك بالغ شود، مجنون عاقل گردد، وبيهوش به هوش آيد، كافر مسلمان شود، بايد آن نماز را بخوانند و اگر نخوانند در خارج وقت قضاى آن را به جا آورند. حتّى اگر به اندازه يك ركعت وقت باقى بود، بنابراحتياط واجب بايد قضاى آن را بخوانند.

(مسأله ٥٧٢) اگر پس از وارد شدن وقت نماز زن حائض گردد، اگر وقت كافى براى خواندن نماز داشته و نخوانده است، بايد پس از پاك شدن قضاى آنرا به جا آورد.

(مسأله ٥٧٣) كسى كه خودش را مست كرده، هر نمازى كه در حال مستى از او فوت شود بايد آن را قضا كند، ولى اگر سبب مستى به اختيار خودش نبوده، ظاهرا قضاى نمازهايى كه در حال مستى از او فوت شده بر او واجب نيست، اگر چه بهتراست كه آنها را قضا كند.

(مسأله ٥٧٤) در قضاى نمازهاى يوميّه ترتيب لازم نيست، مگر در نمازهايى كه در اداى آنها ترتيب واجب باشد، مانند نماز ظهر و عصر از يك روز، كه بايد قضاى آنها نيز به ترتيب انجام پذيرد.

(مسأله ٥٧٥) اگر مثلًا به مدت ١٠ روز نمازهاى يوميّه از كسى فوت شده، مى‌تواند كه ده نماز صبح پشت سر هم، سپس ده نماز ظهر و همچنين بقيه نمازها را بخواند، اگر چه بهتر اين است كه ترتيب را رعايت كند.