منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٩٨ - ١٣- كفّاره خراشيدن زن صورت خود را در مصيبت

آغاز كند و پيش از آن كه آن را به اتمام برساند، به روزه گرفتن قدرت پيدا كرد، بنابر احتياط واجب به آن اكتفا نكند و كفّاره قبلى (يعنى روزه) را انجام دهد.

(مسأله ١٩١٦) كسى كه وظيفه‌اش كفّاره جمع است، به هر كدام از آنها قدرت نداشته باشد، ساقط مى‌شود و بايد بقيّه را انجام دهد. و به جاى آنچه قدرت ندارد استغفار مى‌كند و بهتر آن است كه به جاى آن، به مقدارى كه مى‌تواند صدقه همبدهد.

(مسأله ١٩١٧) كسى كه از اطعام كردن عاجز باشد، بنابر احتياط واجب بايد در صورت داشتن قدرت، به جاى آن ١٨ روز روزه بگيرد.

(مسأله ١٩١٨) كسى كه چندين كفّاره بر او واجب است، اگر بر همه آنها قادر نباشد، به مقدارى كه قدرت دارد بايد انجام دهد، و آن موجب نمى‌شود كه همه‌اش ساقط شود، الّا در مورد كسى كه به هيچيك از آنها قادر نباشد.

(مسأله ١٩١٩) كسى كه قدرت بر كفّاره نداشت و به جاى آن بدل آن را انجام داد، از استغفار و امثال آن، از گردنش ساقط مى‌شود، پس اگر بعدها بر آن قدرت پيدا كند، اعاده بر او واجب نمى‌شود.