منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٠٩ - مبطلات نماز

را به يكديگر بزند، يا با دست به پايش بزند، يا با عصا و امثال آن به ديوار بزند. ويا انداختن سنگ ريزه به سوى كسى، حركت دادن دست براى توجّه كسى، پرتاب كردنسنگ براى دفع سگ و امثال آن و كشتن مار و عقرب و امثال آنها در حال نماز مانعى ندارد.

پنجم: سخن گفتن عمدى، اگر چه از روى ناچارى باشد، ولى حرف زدن سهوى، اگر چه به خيال تمام شدن نمازش باشد مانعى ندارد و نمازش صحيح است.

(مسأله ٥٣٢) اگر نمازگزار كلمه يك حرفى بر زبان جارى كند كه معنى داشته باشد نمازش باطل مى‌شود و اگر كلمه يك حرفى بدون معنى نيز بر زبانش جارى كند، بنابر احتياط واجب نمازش باطل مى‌شود.

(مسأله ٥٣٣) در چند مورد سخن گفتن نماز را باطل نمى‌كند.

١) تلاوت قرآن.

٢) ذكر خدا و رسول خدا به قصد ستايش و پيامبر خدا.

٣) دعا و نيايش، مشروط بر اين كه به صورت مناجات و خطاب به خداوند باشد، مثلًا بگويد: «خداوندا فلانى را بيامرز». ولى اگر بگويد: «خداوند بيامرزد فلانى را» يا خطاب به كسى بگويد: «خدا ترا بيامرزد» جايز نيست.

٤) پاسخ سلام، نه تنها جايز بلكه واجب است.

(مسأله ٥٣٤) پاسخ سلام در اثناى نماز بايد به همان تعبيرى باشد كه سلام كننده بر زبان آورده است، پس اگر «سلام» گفته، بايد در پاسخ بگويد: «سلام»، اگر «سلام عليكم» گفته، پاسخ نيز «سلام عليكم» مى‌باشد، و اگر «السّلام عليكم» گفته، باز هم بايد «السّلام عليكم» بگويد.

(مسأله ٥٣٥) پاسخ سلام در نماز و غير آن، بنابر احتياط واجب بايد به صورتى باشد كه سلام دهنده آن را بشنود و پاسخ دادن با اشاره سر و دست كفايت نمى‌كند و زياد بلند كردن صدا در نماز مكروه است.