منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٩٩ - احكام صلح

احكام صلح‌

صلح قرار دادى است كه به هنگام قصور در قرار دادهاى ديگر بين دو نفر بسته مى‌شود، تا آنها بر مشكل خود فايق آيند.

(مسأله ١٤٠٩) در صلح همانند ديگر عقود لازم است كه طرفين بالغ، عاقل و رشيد باشند، ورشكسته و يا مجبور نباشد.

(مسأله ١٤١٠) در صلح هر لفظ و يا فعلى كه مضمون آن را برساند كافى است.

(مسأله ١٤١١) اگر صلح متضمّن تحريم حلال، تحليل حرام و يا مخالف با يكى از احكام شرع باشد، منعقد نمى‌شود.

(مسأله ١٤١٢) صلح از عقود لازمه است، مگر اينكه در آن شرط خيار فسخ كنند، در اين صورت صاحب خيار مى‌تواند آن را فسخ نمايد.

(مسأله ١٤١٣) هر يك از طرفين مصالحه مى‌توانند صلح را به جهت تخلّف شرط، تخلّف وصف يا پديدار شدن عيب فسخ كنند. چنانكه با توافق طرفين نيز مى‌توان آن را بهم زد.

(مسأله ١٤١٤) به هنگام بروز اختلاف و براى جلوگيرى از درگيرى و جدال مى‌توان راه صلح را پيش گرفت.

(مسأله ١٤١٥) اگر ترك تجاوز حرام، يكى از اركان قرار داد صلح باشد، به اين معنى كه صاحب حق به طرف مقابل چيزى بدهد كه او از شرارت دست بردارد، به او ناسزا نگويد و بر عليه او در نزد حاكم جاير اقامه دعوا نكند، در اينجا