منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٤٥١

گمراهى بسيار دور و درازى».

(مسأله ٢١٧٤) جنايات فراوانى در جامعه رخ مى‌دهد كه شرعا گناه بزرگى به شمار مى‌آيد كه حتما بايد از باب نهى از منكر از آنها جلوگيرى شود، مانند بسيارى از فحشا و منكرات، ولى كيفر آنها جريمه نقدى، زندان يا شكنجه نيست، در اين مواردنيز حكم به جزاى نقدى و امثال آن نمودن، حكم به غير ما أنزل اللّه مى‌باشد.

(مسأله ٢١٧٥) جريمه‌اى كه از فرد تبهكار گرفته مى‌شود، اگر با عنوان ديه منطبق نباشد، شرعا جايز نيست، مگر اينكه از راه كدخدامنشى باشد و كسى كه آن پول را مى‌پردازد راضى باشد.

(مسأله ٢١٧٦) اگر فرد تبهكار را دادگاه‌هاى دولتى به عنوان جلوگيرى از وقوع جنحه و جنايت بازداشت كرده باشند، بر فرد مصدوم و ورثه او نيست كه تلاش كنند تا او را آزاد كنند، مگر اينكه بر اين كار توافق كرده باشند.

(مسأله ٢١٧٧) پا درميانى كردن براى صدور حكم، هنگامى كه بر خلاف ميزان شرعى باشد، جايز نيست.

(مسأله ٢١٧٨) اگر اين پا درميانى براى ايجاد توافق و گرفتن تخفيف باشد از كسى كه شرعا چنين حق را دارد، مانعى ندارد.

(مسأله ٢١٧٩) اگر پا درميانى كردن براى اصلاح و خاموش كردن آتش فتنه باشد، كه شارع مقدّس به آن اهتمام ورزيده، مانعى ندارد، كه در مواقعى اين كار واجب مى‌شود تا جلوى خونريزى، فتنه و فساد و هتك حرمت گرفته شود.