منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٤٢٥ - احكام خوردنيها و آشاميدنيها

احكام خوردنيها و آشاميدنيها

حيوانات حرام گوشت‌

(مسأله ٢٠٤٠) از حيوان دريائى فقط آنچه فلس دارد حلال است و بقيّه حرام مى‌باشد.

(مسأله ٢٠٤١) منظور از فلس آن پوسته ايست كه به راحتى از آن جدا مى‌شود، مانند پوست ميگو و ماهى فلس‌دار.

(مسأله ٢٠٤٢) پوسته‌هاى سختى كه به گوشت حيوان متّصل است، مانند پوست لاك‌پشت، خرچنگ و صدف، به حلال گوشت بودن آنها دلالت نمى‌كند.

(مسأله ٢٠٤٣) اگر در مورد نوعى از ماهى شك كنيم كه آيا فلس دارد يا نه؟ حرام مى‌باشد، البته برخى از ماهى‌ها پيدا مى‌شود كه فلس‌دار هستند ولى در اثر برخورد با صخره‌ها و غيره فلس‌هاى آنها مى‌ريزد. در اين ماهى‌ها نمونه‌هايى از اينفلس‌ها مى‌ماند كه به هنگام دقّت ديده مى‌شود، اينها حلال مى‌باشند.

(مسأله ٢٠٤٤) اگر ماهى فروش بگويد كه اين ماهى فلس دارد و خودش متّهم به دروغ نباشد مى‌توان به گفته‌اش اعتماد كرد.

(مسأله ٢٠٤٥) از حيوانات خشكى هر حيوانى كه «دندان نشترى»[٣٢] دارد حرام است، و هر حيوان درنده‌اى كه حيوانات را پاره مى‌كند و مى‌خورد حرام است، اگرچه دندان نشترى نداشته باشد، خواه قوى باشد، مانند شير و پلنگ، ياضعيف باشد، مانند گربه و روباه.

[٣٢] ( ١) دندان نشترى، چهار دندان بزرگ درندگان است، كه به آن« يشك» نيز مى‌گويند.« مترجم»