منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٤٨ - احكام اجاره

مى‌سپارند كه آن را تعمير كند، در دست او امانت است و ضامن نمى‌شود جز هنگامى كه كوتاهى، زياده‌روى و يا شرط شده باشد.

(مسأله ١٢١٥) خياط، قصّاب، ختّان و يا هر شخص ديگرى كه اجير شده كارى را به صورت شايسته انجام دهد، و حدودى برايش تعيين نشده، اگر خراب كند، ضامن مى‌شود.

(مسأله ١٢١٦) اگر براى اجير حدودى تعيين شود، واز حد تجاوز كند و خراب كند ضامن مى‌باشد، ولى اگر در محدوده حدود تعيين شده كار كند و خراب شود، ضامن نيست.

(مسأله ١٢١٧) هر كسى كه به او اجازه داده شده كه كارى را به طرز شايسته انجام دهد، اگر خراب كند ضامن است، اگرچه اجير نباشد، حتّى اگر متبرّع باشد (يعنى بدون مزد و به قصد خدمت انجام داده باشد).

(مسأله ١٢١٨) پزشك و دامپزشك اگر شخصا به معالجه مباشرت داشته باشند، مثل مواردى كه به وسليه تزريق سرم، آمپول، پانسمان، عمل جرّاحى، دياليز، تنقيه، شستشوى داخل بدن، ماليدن كرم و پماد و امثال آنها به بدن انسان و حيوان درمعالجه بيمار مباشرت دارند، مطلقا ضامن هستند.

(مسأله ١٢١٩) پزشكى كه نظارت مستقيم دارد، و استفاده از دارو در هر وعده به نظارت او مى‌باشد، مانند بيمارانى كه در بيمارستان تحت نظارت او بسترى هستند و يا همانند كودكان و روانى‌ها كه از خود اختيار و استقلال ندارند و منحصرا باصلاحديد آن پزشك دارو را مصرف مى‌كنند، ضامن هستند.

(مسأله ١٢٢٠) پزشك و دامپزشكى كه بيمار را ويزيت مى‌كند و نسخه مى‌نويسد، ولى نظارت مستقيم ندارد و بيمار در استفاده از نسخه او استقلال رأى دارد، نيز بنابر احتياط واجب ضامن مى‌باشد.

(مسأله ١٢٢١) پزشك و دامپزشكى كه در مقام مشورت در مشاوره پزشكى شركت نموده، نظر خود را در مورد مريض اعلام مى‌كنند و دخالتى در درمان او