منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣١٨ - احكام صدقات

كردن آن در آن مورد غير ممكن شود، يا آن مورد از بين برود، در ديگر موارد خير هزينه مى‌شود.

قسم دوّم: صدقاتى كه با اراده و انشاء مالك به صورت صدقه در مى‌آيد.

(مسأله ١٤٩٣) برخى از اين نوع صدقات نيز واجب مى‌باشند، مانند: كفّارات، فديه روزه و امثال آنها، كه در ابواب مختلف فقه بيان گرديده است و غير آنها مستحب است.

(مسأله ١٤٩٤) بهترين نوع صدقه، صدقه مخفيانه است، كه خشم خداوند را فرو مى‌نشاند و صاحب صدقه يكى از هفت گروهى است كه در زير سايه رحمت پروردگار قرار مى‌گيرد، در روزى كه سايه‌اى جز سايه رحمت خداوند نيست.

(مسأله ١٤٩٥) در صدقه نيز همانند ديگر عقود هر لفظ يا عملى كه بر مقتضاى آن دلالت كند، كافى است.

(مسأله ١٤٩٦) هر نوع خدمت به خلق در حكم صدقه است اگرچه مالى نباشد.

(مسأله ١٤٩٧) در صدقه قصد قربت شرط است، در غير اين صورت آثار صدقه بر آن مترتّب نمى‌شود، بلكه حكم هبه را پيدا مى‌كند.

(مسأله ١٤٩٨) صدقه سيّد بر سيّد حلال است، چه صدقه واجبه باشد، يا صدقه مستحبى، حتى زكات واجب. ولى زكات غير سيّد بر سيّد جايز نيست.

(مسأله ١٤٩٩) غير از زكات ديگر صدقات غير سيّد بر سيّد مانعى ندارد، حتّى صدقات واجب، مانند كفّارات حج، روزه، عهد، نذر، قسم و غيره.

(مسأله ١٥٠٠) صدقات مستحبى را غير سيّد مى‌تواند به سيّد بدهد، مگر پولهاى ناچيزى كه به عنوان بلا گردان به فقرا مى‌دهند، كه پذيرش آن براى سادات خالى از اشكال نيست، زيرا كه در آن نوعى ذلّت و خوارى هست.

(مسأله ١٥٠١) كسى كه مى‌خواهد صدقه به سيّد بدهد، اولى اين است كه آن‌