منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١١٠ - مبطلات نماز

(مسأله ٥٣٦) اگر كسى به عنوان شوخى، مسخره، يا به زحمت انداختن، سلام بدهد، پاسخ سلامش واجب نيست.

ششم: خنده كردن عمدى كه صدادار باشد، اگر چه به صورت بى‌اختيار و بنابر احتياط واجب بدون قهقهه باشد.

هفتم: بنابر احتياط واجب گريه عمدى با صدا براى امور دنيوى، مانند ياد مرده، از دست دادن مال و ترس از ستمگر اگر چه بى‌اختيار باشد.

(مسأله ٥٣٧) گريه براى اهل‌بيت و گريه براى مصائبى كه به اهل‌بيت و شيعيان آنها وارد شده، اگر به شئون اخروى برگردد مانعى ندارد.

(مسأله ٥٣٨) گريه براى حق و حقيقت و براى اظهار تأثّر از جناياتى كه بر اهل‌بيت واقع شده و براى عشق و علاقه به آنان به جهت رابطه‌اى كه با پروردگار دارند، مانعى ندارد.

هشتم: تكفير، و آن گذاردن دستها روى يكديگر به عنوان خضوع و خشوع بيشتر در برابر پروردگار است، كه اگر در اين كار ترويج باطل باشد و يا به عنوان يكى از شرايط نماز انجام پذيرد بدعت و حرام است و با توجّه به حرمت آن نماز هم باطلمى‌شود، در غير اين صورت مكروه است.

(مسأله ٥٣٩) اگر كسى سهوا تكفير كند نمازش باطل نمى‌شود، و به خاطر تقيّه هم مانعى ندارد، حتّى در مواردى ممكن است واجب باشد.

نهم: گفتن «آمين» بعد از سوره مباركه حمد است كه حرام است و بنابر احتياط واجب نماز باطل مى‌شود، ولى اگر سهوا يا براى تقيّه باشد مانعى ندارد و شايد در مواردى هم واجب باشد.