منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٥٠ - ١) ارتداد فطرى

(مسأله ١٦٥٩) اگرچه ارتداد موجب بطلان عقد نكاح است، ولى موجب حرمت ابدى نمى‌شود و از نكاح مجدد مانع نمى‌شود، نه در مورد زن و نه در مورد مرد. پس اگر شخص مرتد در ارتداد خود باقى بماند، حكم دينى كه برگزيده بر او جاريمى‌شود، و اگر به اسلام بازگردد، مى‌تواند با عقد جديد با همسر قبلى خود ازدواج نمايد، خواه ارتداد فطرى باشد يا ارتداد ملّى.

(مسأله ١٦٦٠) اگر دو زوج كافر همزمان مسلمان شوند، بر نكاح خود باقى مى‌مانند.

(مسأله ١٦٦١) دو زوج كافر كه عقد بسته بودند و مراسم زناشوئى در ميان آنها حاصل نشده بود، اگر يكى از آنها مسلمان شود، عقدشان باطل مى‌شود.

(مسأله ١٦٦٢) دو زوج كافر كه مراسم زناشوئى در ميانشان انجام يافته اگر يكى از آنها مسلمان شود، منتظر مى‌ماند، اگر آن يكى هم در مدّت عدّه طلاق به آيين اسلام مشرّف شود، بر نكاح خود باقى مى‌ماند. ولى اگر تا پايان مدّت عدّه مسلماننشود، ازدواجشان باطل مى‌شود.

(مسأله ١٦٦٣) از فرض بالا استثنا مى‌شود صورتى كه مرد مسلمان شود و زن يهودى يا مسيحى باشد، در اينجا عقد نكاح باطل نمى‌شود، خواه زناشوئى انجام يافته باشد يا نه، خواه زن نيز در مدّت عدّه طلاق اسلام بياورد و يا بر كفر خود باقيبماند.

(مسأله ١٦٦٤) شايسته است كه مرد مؤمن با زن مؤمنه ازدواج كند، و ازدواج كردن با زن سنّى غير مستضعف مكروه است.

(مسأله ١٦٦٥) ازدواج زن با ايمان با مرد غير مستضعف از اهل خلاف (غير شيعه) كراهت بيشترى دارد.

(مسأله ١٦٦٦) ازدواج كردن مرد يا زن شيعه با اهل خلاف، اگر ترس گمراه شدن در بين باشد، حرام است، ولى عقدشان باطل نيست.