منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٥٧ - احكام دفن ميّت

١٠- بعد از كفن و قبل از دفن باشد، يعنى پس از غسل (يا تيمّم)، حنوط و كفن، و پيش از دفن، نماز خوانده شود.

(مسأله ٢٤٩) در نماز ميّت لازم نيست كه نمازگزار با وضو (يا غسل و تيمّم) باشد و بدن و لباسش پاك باشد.

(مسأله ٢٥٠) مستحب است نماز ميّت به جماعت خوانده شود و هر چه شمار نمازگزاران بيشتر باشد، سود بيشترى به ميّت مى‌رسد و در امام جماعت نيز عدالت شرط نيست.

(مسأله ٢٥١) اگر چند جنازه باشد، مى‌توان آنها را در كنار يكديگر قرار داده و براى همه آنها يك نماز خواند و در دعا بر آنها صيغه تثنيه و جمع را رعايت نمايد. و اگر برخى مرد و برخى ديگر زن باشند، بهتر است كه مرد را نزديك نمازگزار قرار دهند.

احكام دفن ميّت‌

واجب است ميّت را طورى در زمين دفن كنند كه درندگان و امثال آنها نتوانند پيكرش را بيرون بياورند و از رسيدن بوى بدنش به بيرون نيز جلوگيرى شود.

(مسأله ٢٥٢) بايد ميّت را در قبر طورى بر پهلوى راست بخوابانند كه سينه و صورت او رو به قبله باشد.[٩]

(مسأله ٢٥٣) اگر به دست آوردن قبله ممكن نباشد، به طرفى كه گمان مى‌كنند كه قبله باشد دفن مى‌كنند، و اگر به هيچوجه نتوانند سمت قبله را به دست آورند، حكم وجوب رو به قبله قرار دادن، ساقط مى‌شود.

(مسأله ٢٥٤) دفن كردن بدن مؤمن در جايى كه بى‌احترامى به او مى‌باشد، مانند مزبله و چاه فاضلاب، حرام است.

[٩] طباطبايى حكيم، محمد سعيد، منتخب المسائل، ١جلد، مهر ثامن الائمه عليهم السلام - قم - ايران، چاپ: ١، ١٣٨٩ ه.ش.