منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٧١ - ٣) كارگزاران جمع آورى زكات

بى‌نياز بوده، تا اطمينان به فقر او حاصل نشود، نمى‌توان حكم به فقر او نمود.

(مسأله ٨٦٦) با قرائن خارجى، از جمله گواهى فرد مورد اعتماد، مى‌توان به فقير بودن كسى اطمينان نمود.

(مسأله ٨٦٧) اگر شخص فقيرى به كسى كه زكات به گردنش هست بدهكار باشد، مى‌تواند بدهى او را از بابت زكات حساب كند و نيازى به اين كار نيست كه زكاتش را به او بپردازد، سپس بدهى خود را از او بگيرد.

٣) كارگزاران جمع آورى زكات‌

(مسأله ٨٦٨) كارگزارانى هستند كه از طرف امام يا از طرف نايب خاصّ آن حضرت براى گردآورى زكات و رسانيدن آن به امام و يا به افراد مستحق، نصب شده باشد.

٤) مؤلّفة القلوب‌

(مسأله ٨٦٩) مؤلفة القلوب كسانى هستند كه اعتقادشان نسبت به معارف دينى ضعيف است، از زكات به آنها داده مى‌شود تا دلگرم شوند و از جاذبه‌هاى جاهلى رها شوند و بتوانند با بصيرت كامل به دين و احكام دينى بنگرند.

٥) خريدن و آزاد كردن بردگان.

٦) پرداخت بدهكارى افرادى كه بدهكارند و نمى‌توانند قرضهاى خود را بپردازند

، اگر چه زندگى روزمرّه آنان تأمين است، به شرط اين كه به جهت گناه يا اسراف به قرض نيفتاده باشند.

٧) در راه خدا

، و آن شامل همه راههاى خير است كه شرعا رجحان آن ثابت باشد.

(مسأله ٨٧٠) احتياط واجب آن است كه در اين مورد به مواردى بسنده شود كه جهت عمومى دارد، مانند ساختن مساجد، تكايا، پل‌ها، برپائى شعائر دينى و امثال آنها، نه مواردى كه جهت خصوصى دارد، مثل ازدواج و انجام حج.