منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢١ - احكام تقليد

١- اجتهاد، يعنى به مرحله‌اى از علم برسد كه بتواند احكام فقهى را از قرآن، حديث و ديگر منابع فقهى استنباط كند. و اين براى همگان ميسّر نيست.

٢- احتياط، يعنى هر كجا احتمال تكليف (وجوب يا حرمت) بدهد، به آن عمل كند. مثلًا:

اگر برخى از مجتهدان به حرمت سيگار و برخى به جايز بودن آن فتوا بدهند، به جهت احتمال حرمت، آن را ترك كند.

اگر برخى از مجتهدان تسبيحات اربعه را يك بار و برخى ديگر سه بار واجب بدانند، براى احتمال وجوب، سه بار بگويد.

اگر در موردى برخى از مجتهدان نماز را تمام و برخى ديگر شكسته مى‌دانند، براى رعايت احتياط، هم تمام و هم شكسته بخواند.

رعايت احتياط در هر موردى كه احتمال تكليف بدهد، براى اكثر مردم مشكل و يا غيرممكن است.

٣- تقليد، يعنى كسى كه مجتهد نيست و نمى‌خواهد عمل به احتياط كند، بايد به فتواى مجتهدى آگاه و جامع‌الشّرائط عمل نمايد. و اين راه براى همگان فراهم است.

(مسأله ٢) از مجتهدى مى‌توان تقليد كرد كه داراى شرايط زير باشد:

١- مسلمان باشد.

٢- شيعه دوازده امامى باشد.

٣- حلال‌زاده باشد- بنابر احتياط واجب-.

٤- مرد باشد- بنابر احتياط واجب-.

٥- در سطح بسيار بالاى عدالت باشد. يعنى تقوا را پيشه كند، از گناهان بزرگ و كوچك پرهيز كند، اگر احيانا گناهى از او سر بزند فورا توبه كند و ديگر دور آن نگردد.