منتخب المسائل - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٧٧ - احكام قرض و بدهى

٤- گندم متوسطى به او قرض دهد و شرط كند كه به همان مقدار گندم خوب به او برگرداند.

٥- شرط كند كه علاوه بر اداى قرض، لباسش را ارزان‌تر بدوزد.

(مسأله ١٣٣٤) در رباى قرضى آنچه حرام است اين است كه در ضمن قرض سودى را شرط كند، ولى اگر در ضمن سود قرضى را شرط كند مانعى ندارد، مثل اينكه ده دينار به كسى هبه كند به شرط اينكه او نيز ١٠٠ دينار به او قرض بدهد، و ياخانه‌اش را به كسى به قيمت پايين‌تر از معمول اجاره دهد به شرط اينكه او نيز مقدارى به او قرض بدهد.

(مسأله ١٣٣٥) اگر قرض گيرنده چيزى به قرض دهنده هبه كند يا منفعتى به او برساند، قرض دهنده مى‌تواند آن را قبول كند، به شرط اينكه در قرض شرط نشده باشد. اگرچه پذيرفتن آن مكروه است و بهتر است كه آن را از اصل طلبش حسابكند.

(مسأله ١٣٣٦) اگر قرض گيرنده به هنگام پرداخت بدهكارى خود، بهتر و بيشتر از آنچه گرفته به او پرداخت نمايد مانعى ندارد، بلكه مستحب هم هست. به شرط اينكه در قرض شرط نشده باشد.

(مسأله ١٣٣٧) براى قرضى كه وقت پرداخت آن رسيده، نمى‌توانند مدّت تعيين كنند و در مقابل چيزى بر مبلغ آن بيفزايند، بلكه براى هيچ بدهى ديگرى نيز نمى‌توانند مدّت تعيين كرده، بر مبلغ آن بيفزايند.

(مسأله ١٣٣٨) اگر بخواهند بر مدّتِ بدهى مدّت‌دار بيفزايند، و در مقابل بر مبلغ آن نيز بيفزايند جايز نيست چون از رباى محرم است.

(مسأله ١٣٣٩) براى رسيدن به سود و فرار از ربا راههاى فراوانى هست، كه از آن جمله است:

١) طلبكار جنسى را از بدهكار در مقابل طلب خود مى‌خرد، سپس آن را به مبلغ بيشتر براى مدّت بيشترى به او مى‌فروشد.