تعالى، و مشغول نكند قلبش را به كار دنيا. نيست بنده‌اى كه در نمازش توجه كند به سوى خدا به قلبش، مگر آنكه اقبال كند خداوند به سوى او به وجهش، و قلوب مؤمنان را متوجه كند به سوى او بمحبت بعد از دوستدارى خداوند او را.» اكنون ببين اين چه بشارتى است كه صادق آل محمد، عليهم السلام، به مؤمنين مى‌دهد. افسوس كه ما بيچاره‌هاى محجوب از معرفت از توجه حق تعالى بى‌بهره‌ايم و از دوستى ذات مقدس او اطلاعى نداريم و دوستى حق را قياس مى‌كنيم به دوستى بندگان. اهل معرفت مى‌گويند حق تعالى براى محبوب خود رفع حجب مى‌كند. و خدا مى‌داند در اين رفع حجب چه كرامتهايى است. غايت آمال اوليا و نهايت مقصد آنها همين رفع حجب بوده. جناب امير المؤمنين، عليه السلام، و اولاد معصومين آن بزرگوار در مناجات «شعبانيه» عرض مى‌كنند: إلهي، هب لي كمال الانقطاع إليك، و أنر أبصار قلوبنا بضياء نظرها إليك حتّى تخرق أبصار القلوب حجب النّور، فتصل إلى معدن العظمة، و تصير أرواحنا معلّقة بعزّ قدسك. [١] خداوندا، اين نورانيت بصيرت قلوب كه اوليا از تو خواستند و خواهش نمودند به نورانيت آن واصل به تو شوند چه بصيرتى است؟ بار الها، اين حجب نور كه در لسان ائمه معصومين ما متداول است چيست؟ اين معدن عظمت و جلال و عزّ قدس و كمال چه چيزى است كه غايت مقصد آن بزرگواران است، و ما تا آخر از فهم علمى آن هم محروميم تا چه رسد به ذوق آن و شهود آن؟ خداوندا، ما كه بندگان سيه روى سيه روزگاريم، جز خور و خواب و بغض و شهوت از چيز ديگر اطلاع نداريم و در فكر اطلاع هم نيستيم، تو خود نظر لطفى به ما كن و ما را از اين خواب بيدار و از اين مستى هشيار فرما.

در هر صورت، براى اهلش همين يك حديث كفايت مى‌كند كه تمام عمر خود را صرف كنند براى تحصيل محبت الهى و اقبال وجه اللّه، ولى امثال ما كه وارد اين وادى نيستيم و مرد اين ميدان نمى‌باشيم به احاديث ديگر متشبث مى‌شويم.

عن ثواب الأعمال بإسناده عمّن سمع أبا عبد اللّه، عليه السّلام، يقول: من صلّى ركعتين يعلم ما يقول فيهما، انصرف و ليس بينه و بين اللّه ذنب إلّا غفر له. [١] راوى گويد: «شنيدم حضرت صادق، عليه السلام، مى‌فرمود: كسى كه دو

[١] «خداوندا، گسستگى كامل از جهان و توجه به سوى خودت را ارزانيم فرما، و ديدگان دل ما را با پرتو ديدار خودت روشن گردان، تا ديده دلها حجابهاى نور را بدرد و به معدن بزرگى و جلال رسد، و جانهايمان به درگاه عزّ قدس تو درآويزد.» قسمتى از «مناجات شعبانيّه»، بحار الأنوار، ج ٩١، ص ٩٩- ٩٧، «كتاب الذكر و الدعاء»، باب ٣٢، حديث ١٢. إقبال الأعمال، «اعمال ماه شعبان. مصباح المتهجّد و سلاح المتعبّد، ص ٣٧٤.

______________________________

[١] ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص ٦٧ «ثواب من صلى ركعتين يعلم ما يقول فيهما»، حديث ١، وسائل الشيعة، ج ٤، ص ٦٨٦، «كتاب الصلاة»، باب ٣ از «ابواب افعال الصلاة»، حديث ٢.