شرح چهل حديث( اربعين حديث) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٩ - فصل
نشود.» و اما اهل آخرت هر چه به دار كرامت حق نزديك شوند، قلبشان مسرور و مطمئن شود، و از دنيا و ما فيها منصرف و گريزان و متنفر گردند. و اگر خداى تعالى براى آنها آجال معينه قرار نداده بود، لحظهاى در اين دنيا نمىماندند، چنانچه حضرت مولى الموحدين مىفرمايد. [١] پس آنها در اين عالم مثل اهل اينجا در رنج و تعب نيستند و در آخرت مستغرق بحار رحمت حقاند. جعلنا اللّه و إيّاكم منهم إن شاء اللّه. [٢] پس اى عزيز، اكنون كه مفاسد اين علقه و محبت را متذكر شدى و دانستى كه انسان را اين محبت به هلاكت دچار مىكند و ايمان انسان را از دست او مىگيرد و دنيا و آخرت انسان را درهم و آشفته مىكند، دامن همت به كمر زن و هر قدر توانى بستگى دل را از اين دنيا كم كن و ريشه محبت را سست كن، و اين زندگى چند روزه را ناچيز شمار و اين نعمتهاى مشوب به نقمت و رنج و الم را حقير دان، و از خداى تعالى توفيق بخواه كه تو را كمك كند و از اين رنج و محنت خلاصى دهد و دل تو را مأنوس به دار كرامت خود كند. و ما عند اللّه خير و أبقى. [٣]
[١] على (ع) در خطبه همّام مىفرمايد: و لو لا الاجل الّذي كتب اللّه عليهم لم تستقرّ أرواحهم في أجسادهم طرفة عين شوقا إلى الثّواب و خوفا من العقاب. اگر نبود مهلتى كه خداوند براى آنها قرار داده بود از شوق ثواب و ترس از عذاب چشم بر هم زدنى جانهايشان در بدنهايشان قرار نمىگرفت.
[٢] «إن شاء اللّه خداوند ما و شما را در زمره آنان قرار دهد.»
[٣] «آنچه نزد خداوند است بهتر و پايدارتر است.» (قصص- ٦٠. شورى- ٣٦.)