حضرت صادق، عليه السلام، فرمود: «بالا مى‌رود براى مرد از نماز چهار يك يا هشت يك يا نصفش، يا بيشتر به قدرى كه سهو نموده، ولى خداى تعالى تمام كند آن را به نافله‌ها.» و از اين قبيل روايت بسيار است. و معلوم است ماها خالى از سهو و نسيان و اختلال حواسّ و ديگر امور منافى با نماز يا كمال آن نيستيم، و خداى تعالى به لطف كامل خود نوافل را قرار داده تا جبران نقايص آن را بنماييم. و البته لازم است حتى الامكان غفلت از اين امر نكنيم و نوافل را ترك ننماييم.

در هر حال اى عزيز، قدرى از حال غفلت بيدار شود و در امر خود تفكر كن و صفحه اعمال خود را نگاه كن. بترس از آنكه اعمالى را كه به خيال خودت عمل صالح است، از قبيل نماز و روزه و حج و غير آن، خود اين‌ها اسباب گرفتارى و ذلتت شوند در آن عالم، پس، حساب خودت را در اين عالم تا فرصت دارى بكش و خودت ميزان اعمالت را بر پا كن و در ميزان شريعت و ولايت اهل بيت اعمال خود را بسنج، و صحت و فساد و كمال و نقص آن را معلوم كن و آنها را جبران كن تا فرصت هست و مهلت دارى. و اگر در اينجا خود را محاسبه نكنى و حساب خودت را درست نكنى، در آنجا كه به حسابت رسيدگى مى‌شود و ميزان اعمال بر پا مى‌شود مبتلا به مصيبتهاى بزرگ مى‌شوى. بترس از ميزان عدل الهى، و به هيچ چيز مغرور مباش و جدّ و جهد را از دست مده. و قدرى به صحيفه اعمال اهل بيت پيغمبر، صلوات اللّه عليهم، كه معصوم از گناه و خطا بودند مراجعه كن و تفكر در آنها كن. ببين چقدر كار سخت است و راه تاريك و باريك اكنون ملاحظه اين حديث شريف بكن و حديث مفصل را از اين مجمل بخوان:

عن فخر الطائفة و سنادها و ذخرها و عمادها، محمّد بن محمّد بن النّعمان المفيد [١]، رضوان اللّه عليه، في الإرشاد: عن سعيد بن كلثوم، عن الصّادق جعفر بن محمّد، عليهما السلام، قال: و اللّه، ما أكل علىّ بن أبي طالب، عليه السّلام، من الدّنيا حراما قطّ حتّى مضى لسبيله، و ما عرض له أمران كلاهما للّه رضا إلّا أخذ بأشدّهما عليه في بدنه (خ ل: دينه)، و ما نزلت برسول اللّه، صلّى اللّه عليه و آله، نازلة قطّ إلّا دعاه ثقة به، و ما أطاق أحد عمل رسول اللّه، صلّى اللّه عليه و آله، من هذه الامّة غيره، و ان كان ليعمل عمل و جل كان وجهه بين‌

[١] حديث ١، پاورقى ٣١.